Haute dogs, frieten van een sterrenchef en super de luxe hamburgers: noem een snack die je als student op een ontiegelijk uur verorberde en er is vandaag een geüpdatete versie van. Wie een beetje mee is met wat er leeft in de culinaire wereld, kan niet meer om simpel comfort food heen.
...

Haute dogs, frieten van een sterrenchef en super de luxe hamburgers: noem een snack die je als student op een ontiegelijk uur verorberde en er is vandaag een geüpdatete versie van. Wie een beetje mee is met wat er leeft in de culinaire wereld, kan niet meer om simpel comfort food heen.Waar het precies is gestart weet niemand en waar het zal eindigen al zeker niet, maar degelijk bereid 'fastfood' is hier en is here to stay. In navolging van hippe falafel- en hamburgertenten in wereldsteden als New York en Berlijn, kwamen de laatste jaren ook op Belgische bodem zaken als Würst, Balls 'n Glory en Manhattn's als paddenstoelen uit de grond. Een ding hebben ze alvast allemaal gemeen: als je wil, loop je er binnen en buiten binnen het halfuur. Daar stoppen de gelijkenissen echter niet. Al deze zaken ademen qua inrichting de efficiëntie van een doorsnee Quick of Mc Donalds, maar dan wel op zo'n manier dat je vermoedt dat ze bij de inrichting eenzelfde moodboard op Pinterest deelden. Strak en hip: de favoriete biotoop van wat marketeers omschrijven als 'de millennial'. Het is dan ook dankzij hen dat dit soort zaken hun opwachting maken. Want wie wil juist snel eten op elk moment van de dag, liefst voor een schappelijke prijs? Juist ja, mensen die laat thuiskomen doordat ze (al dan niet vrijwillig) werken volgens een flexibel uurrooster, of die hun honger willen wegwerken terwijl ze als lunchpauze op een verkeersluw moment naar het werk rijden. Eten gebeurt volgens het trendrapport van Weber Shandwick op steeds onregelmatigere uren en plaatsen, maar we vinden het wel nog steeds razend belangrijk. Sommige dagen kan je misschien genoegen nemen met een vooraf besmeerde boterham, andere dagen mag het gerust wat meer zijn. De vraag naar eten dat op elk moment van de dag klaarstaat en dat zich gemakkelijk laat transporteren, is groeiende. Dat wil echter niet zeggen dat een bezoekje aan een willekeurige fastfoodketen tijdens de middag een standaard optie wordt. De tijden dat een snelle hap gelijk stond aan iets vet zonder al te veel smaak liggen ver achter ons. Een hamburger is dus niet langer een flapje onherkenbaar vlees op een sponsbroodje, met daartussen wat verlepte sla en een dot ketchup die veel weg heeft van tomatenpuree, maar wel een échte pistolet met een burger van een eigenzinnige vleeskeuze, krakend verse groenten van een boer om de hoek en een assortiment aan homemade sauzen. Veeleisend? Dat hangt er maar van af hoe je het bekijkt: we willen simpel eten, maar eisen wel dat dat tot in de puntjes verzorgd is. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat ook heel wat sterrenchefs hun opwachting maken in het fastfoodcircuit. Eén klassieker krijgt een kritische makeover en ziedaar: de gastronomische ervaring op microniveau est arrivée. Fastfood is dus snel, praktisch en een heerlijke verwennerij, maar zijn herwonnen populariteit heeft nog een andere oorsprong. Weinig thema's werden de afgelopen jaren in allerlei media zo breed uitgesmeerd als gezond eten. In tijden van welvaartsziekten als diabetes en obesitas zoeken mensen naar tovermiddeltjes die een goede gezondheid moeten garanderen, een zoektocht die regelmatig vergeleken wordt met een nieuw soort religie. Maar de tijden veranderen. We hebben de afgelopen zoveel 'gezonde' voedingshypes weten komen en gaan dat we het idee dat bepaalde soorten maaltijden gezonder zijn dan de andere allemaal een beetje beu geworden zijn. Wie dus nuchter genoeg is om te geloven dat gezondheid meer wil zeggen dan elke dag een handvol superfoods eten, heeft vandaag de keuze tussen de slogans 'alles is oké, zolang je het maar met mate eet' en 'een mens mag toch genieten?'. Voedsel is al ingewikkeld genoeg vandaag. Na de quinoa en courgettini willen we weer gerechten die we kennen, waar we een duidelijk referentiekader voor hebben. En die simpelweg likkebaardend lekker zijn, uiteraard. Lees ook: Snack wordt chique hap: waarom topchefs zich op fastfood storten