Een gewassen gezicht zonder make-up, het is niets voor Joanna Lumley. Dat vertelde ze aan het model bij wie ze in haar tv-reeks over India op bezoek ging. Ik begrijp haar. De eerste 40 jaar van mijn leven bezat ik alleen mascara en eyeliner, die hooguit een viertal keer per jaar uit hun tube mochten. Tot ik op een dag door een huidprobleem op zoek ging naar een video over hoe ik foundation moest aanbrengen, en de wondere wereld van make-up tutorials ontdekte. De zoetgevooisde stemmen van dames als Lisa Eldridge lokten me richting paletten, potloden en blushes met brutale namen, met als gevolg dat er vandaag een hele badkamerlade gereserveerd is voor make-up. Foundation draag ik nog altijd niet, maar ik ben wel elke morgen zo blij als een kind dat ik m...

Een gewassen gezicht zonder make-up, het is niets voor Joanna Lumley. Dat vertelde ze aan het model bij wie ze in haar tv-reeks over India op bezoek ging. Ik begrijp haar. De eerste 40 jaar van mijn leven bezat ik alleen mascara en eyeliner, die hooguit een viertal keer per jaar uit hun tube mochten. Tot ik op een dag door een huidprobleem op zoek ging naar een video over hoe ik foundation moest aanbrengen, en de wondere wereld van make-up tutorials ontdekte. De zoetgevooisde stemmen van dames als Lisa Eldridge lokten me richting paletten, potloden en blushes met brutale namen, met als gevolg dat er vandaag een hele badkamerlade gereserveerd is voor make-up. Foundation draag ik nog altijd niet, maar ik ben wel elke morgen zo blij als een kind dat ik mijn ogen en wangen mag schilderen. Soms zelfs met glitter. Woehoe. 'Word je oppervlakkig op je oude dag?' werd er gemompeld. Wat me hogelijk irriteerde, want geen mens die wakker ligt van het feit dat een wiskundeleraar de exploten van Kevin De Bruyne of Greg Van Avermaet volgt, maar o wee als je als journaliste het verschil kent tussen Bobbi Brown en Tom Ford. Dat herkent ook een van mijn favoriete schrijfsters, Chimamanda Ngozi Adichie. 'In Nigeria is het beleefd om te zorgen dat je er verzorgd uitziet', vertelt ze aan Racked.com. 'Mijn moeder Grace is altijd perfect opgemaakt. Zij gaf me de liefde voor make-up mee, maar toen ik als studente naar de VS trok, heb ik het een tijdje niet gedragen. Ik had het gevoel dat ik niet ernstig genomen werd als intellectueel omdat ik met mijn uiterlijk bezig was. Alleen, dat was een valse versie van mezelf.' Adichie werd in 2016 gevraagd als gezicht voor Boots Nr. 7. 'Make-up betekent eigenlijk helemaal niets. Het is gewoon make-up. Ik word blij als ik in de spiegel kijk en zie dat het gelukt is en dat ik het gezicht heb dat ik die dag aan de wereld wil tonen.' Ze is nog weleens nerveus voor een lezing, vertelt ze, maar je goed voelen over hoe je eruitziet helpt. 'Sommige vrouwen zijn er helemaal niet mee bezig, en dat is prima. Maar sommigen vinden het plezierig en zelfs belangrijk, en dat is ook goed.' En soms, heel soms, is het van levensbelang. Voor die ex-collega die het niet aankon om elke ochtend haar door chemotherapie vergrauwde gezicht te zien, en daarom wenkbrauwen en een gezonde blos tekende. Of die kennis die na een zware operatie meteen haar teennagels felblauw lakte, als een soort herkolonisatie van haar lijf nadat het twee weken aan dokters was overgeleverd. Eigenwaarde is een vreemd beest en soms kan een streep eyeliner wonderen doen. Daarom maakten Amerikaanse vrouwelijke gevangenen oogschaduw van water en het pigment van foto's uit tijdschriften. Niet om zich mooi te maken voor iemand anders, maar om het gevoel te hebben dat ze een minimum aan controle over hun leven en lichaam hadden. Toen het Rode Kruis in 1945 een lading lipstick leverde in het net bevrijde Bergen-Belsen, schreef Luitenant Kolonel Mervin W. Gonin in zijn dagboek dat er wel dringender zaken waren die ze konden gebruiken. Maar het bleek een geniale zet. Want rode lippen gaven de vrouwen in het kamp weer het gevoel menselijk te zijn na onmenselijke gruwel. Ze waren weer een individu, en niet het getatoeëerde nummer op hun arm. En dat was het duwtje in de rug dat sommigen nodig hadden om weer te willen leven. Dus ja, ik ga met plezier ons beautynummer lezen. Om Adichie een laatste keer te citeren. 'We leven dan wel in turbulente politieke tijden, maar ik wil toch ook weten welke gezichtscrème me de winter door zal helpen.'