Koninklijke kalender - juli

01/07/16 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/06/16 om 11:54

Bron: Royals

In de koninklijke kalender doet Royals per dag verslag van de lotgevallen van bekende en minder bekende, nog regerende en gevallen adellijke dynastieën. Een onuitputtelijke bron van opmerkelijke, soms bizarre of fantastische, maar altijd ware historische feiten. Keizerlijke pracht en koninklijke praal komen in dit uitzonderlijke fresco evenzeer aan bod als vertederende huistaferelen, vermakelijke faits divers, romances en tragedies.

Koninklijke kalender - juli

© .

1 juli 1961

Diana Spencer wordt geboren

Koninklijke kalender - juli

Op 1 juli 1961 werd Diana Frances Spencer geboren als de jongste dochter van Edward John Spencer, Burggraaf Althorp, later John Spencer, achtste Graaf Spencer. Diana had twee zussen, Sarah en Jane, en een broer, Charles. Een ander broertje, John, was kort na de geboorte overleden. Ze kreeg haar opleiding in Norfolk en aan een internaat in Kent, waar ze als een gemiddelde leerlinge gold. Toen ze 16 jaar was, ging ze naar Zwitserland op kostschool voor het laatste jaar van haar opleiding. In 1980, toen ze 19 jaar oud was, werd ze opgemerkt door Prins Charles, die haar uitnodigde voor een polowedstrijd. Het paar verloofde zich begin 1981 en trouwde op 29 juli van datzelfde jaar onder grote publieke belangstelling in de Saint Paul's Cathedral in Londen. Diana en Charles kregen twee kinderen: William in 1982 en Harry in 1984. Begin jaren 90 liep het huwelijk op de klippen. Hoewel het koppel al in 1992 uit elkaar ging, werd de scheiding pas in 1996 afgerond. Sinds het eind van de jaren 80 zette Diana zich wereldwijd in voor goede doelen. Ze voerde campagnes tegen landmijnen en probeerde het stigma rond aids te verminderen. In 1995 ontving ze de 'Humanitarian of the Year Award'. Diana kwam op 31 augustus 1997 om het leven bij een auto-ongeluk in Parijs. Eind 2006 bracht de Britse politie een rapport uit waarin werd bevestigd wat de Franse onderzoekers al eerder hadden vastgesteld: dat het inderdaad een ongeluk en geen complot was. De dood van de 'prinses van het volk', zoals premier Tony Blair haar omschreef, veroorzaakte een nooit eerder geziene publieke rouw. Naar schatting zes miljoen mensen waren getuige van de begrafenisplechtigheden. Diana werd begraven in Althorp, op een eiland in het midden van een meer op het landgoed van haar broer.

2 juli 1829

Leopold van Saksen-Coburg en Gotha trouwt met Caroline Bauer

De latere Koning van België was 38 jaar en al 11 jaar weduwnaar van de Britse kroonprinses toen hij in 1828 de 17 jaar jongere actrice Caroline Bauer zag optreden. Ze speelde de rol van Papagena in 'De Toverfluit' en betoverde de prins met haar verschijning en haar sexy kostuum. 'Vanaf het eerste moment ging mijn hart naar haar uit omdat ze zo verbazend op mijn overleden Charlotte lijkt', zei hij de volgende ochtend tegen haar moeder, Christina Stockmar, de nicht van zijn vertrouwensman Christian Stockmar. Hij vroeg haar meteen ten huwelijk. Het moest uiteraard een morganatisch huwelijk worden. Caroline kreeg de titel van Gravin van Montmorency, maar de echtelijke verbintenis moest geheim blijven. Zo niet zou Leopold in Engeland zijn dotatie verliezen. Bovendien moest de bruid er rekening mee houden dat het huwelijk om staatsredenen op elk moment kon worden ontbonden met dezelfde discretie als het werd gesloten. In dat geval zou zij een schadevergoeding krijgen en voor eventuele kinderen zou uiteraard goed worden gezorgd. Caroline aarzelde niet. De plechtigheid vond plaats op 2 juli 1829 in de villa van Regent's Park in aanwezigheid van twee getuigen en bleef beperkt tot het ondertekenen van een contract met de afgesproken voorwaarden. Amper een jaar later kwam er al een einde aan de relatie. Caroline vond haar man 'te koel en te saai'. De titel van Gravin van Montmorency gaf ze op. Haar jaarlijkse toelage bleef ze toucheren. Na 1831 vertolkte Caroline opnieuw met brio de rollen van maîtresses en femmes fatales waarin ze altijd had uitgeblonken. Ze zegde het theater vaarwel in 1844 en trouwde met de Poolse Graaf Ladislaus von Broel-Plater. Zolang Stockmar en Leopold leefden, zweeg ze over haar relatie met de latere Koning der Belgen, die ze nooit meer wilde terugzien. Maar in haar postuum verschenen memoires, 'Aus dem Leben einer Verstorbenen', nam ze revanche.

3 juli 1993

Prins Aloïs van Liechtenstein trouwt

Prins Aloïs werd geboren in 1968 en ging naar school in Vaduz, de hoofdstad van Liechtenstein. Nadien ging hij naar de bekende Koninklijke Militaire Academie van Sandhurst in Groot-Brittannië. Hij diende als militair in een eenheid in Hongkong om nadien een universitaire studie aan te vatten in Salzburg, waar hij een diploma in de rechtsgeleerdheid behaalde. Na zijn studie, in 1993, trouwde hij met Sophie, de dochter van Hertog Max in Beieren. In 2004 droeg Prins Hans Adam II zijn macht formeel over aan Aloïs. Prinses Sophie schonk haar man vier kinderen: Joseph Wenzel, Marie Caroline, Georg en Nikolaus, waardoor de dynastie meer dan veilig is gesteld.

4 juli 1918

Kroningsplechtigheid van Mehmed VI, de laatste Turkse sultan

Na het overlijden van zijn broer, Mehmed V, werd Mehmed Vahdettin op 4 juli 1918 gekroond als Mehmed VI, de 36ste en laatste sultan van het Ottomaanse rijk en 100ste kalief van de islam. Hij kwam aan het hoofd van zijn land op het moment dat het zich in een diepe crisis bevond. De rampzalige gevolgen van de Eerste Wereldoorlog werden voor iedereen duidelijk. De geallieerden hadden steden als Bagdad en Jeruzalem veroverd en verdeelden onderling enorme stukken van het Ottomaanse rijk. Op 10 augustus 1920 aanvaardde de sultan de zeggenschap van de geallieerden over de veroverde gebieden, waardoor het Turkse grondgebied een flink stuk kleiner werd. Hiermee joeg hij de nationalisten, onder leiding van Mustafa Kemal (Atatürk), tegen zich in het harnas. Een nieuwe regering onder leiding van Mustafa Kemal was op 23 april 1920 in Ankara gevormd en schafte in 1922 het sultanaat af. Mehmed VI verliet meteen zijn land en ging in Malta en nadien in Italië wonen. Hij stierf in 1926 in San Remo en werd begraven in een moskee in Damascus.

5 juli 1979

Britse Koningin Elizabeth II zit millenniumsessie van het Tynwald voor

Het parlement van het eiland Man, het zogenaamde Tynwald, opgericht in 979, is het oudste continue parlement ter wereld. Ook nu komt het nog steeds jaarlijks bijeen op 'Tynwald Day', de nationale feestdag van het eiland. Sinds 1765 is het eiland een deel van het Verenigd Koninkrijk, met een eigen statuut. Op 5 juli 1979 kwam het parlement voor de 1000ste keer in zijn geschiedenis samen. Koningin Elizabeth II, die ook 'Lord of Man' is, woonde die zitting bij. Bij haar aankomst kreeg zij een speciaal geschenk om de boze geesten af te weren. Bij Tynwald Hill, waar het parlement bijeenkomt, werd ze begroet door een uitbundige menigte eilanders.

6 juli 2001

Voor het eerst bezoekers in de tuinen van Buckingham Palace

Als er één gebouw de Britse monarchie symboliseert, is het wel Buckingham Palace, hoewel het oorspronkelijk niet eens werd gebouwd als koninklijke residentie. Het heette gewoon Buckingham House en was de verblijfplaats van John Sheffield, Graaf van Buckingham. Het was Koning George III die het van de Sheffields kocht. Omstreeks 1820 kreeg het gebouw zijn huidige uitzicht. Als de Queen aanwezig is, wappert de koninklijke standaard op het middelste paviljoen. Is zij er niet, dan wordt de Union Jack, de vlag van het Verenigd Koninkrijk, gehesen. Sinds 1851 groeten de Windsors jaarlijks de bevolking op het beroemde balkon van de 108 meter brede voorgevel. Buckingham Palace heeft 775 kamers, waarvan 78 badkamers. De oppervlakte bedraagt 77.000 vierkante meter. Het paleis telt 1514 deuren en ruim 760 vensters die om de zes weken worden gereinigd. Elektriciteit is er sinds 1883. Er is een kapel, een dokterskabinet, een zwembad en een cafetaria voor het personeel. De grootste zaal is de balzaal; hier vinden staatsdiners plaats. Een van de mooiste zalen is de troonzaal, waar de troon van de koningin staat. Ook de tronen van haar ouders en grootouders staan er. In 1993 werden sommige gedeelten van het paleis toegankelijk voor het publiek. Vanaf 6 juli 2001 mochten bezoekers ook een korte wandeling maken door de tuin.

7 juli 2006

Nepalese koning viert verjaardag in mineur

Koning Gyanendra van Nepal vierde op deze dag zijn 59ste verjaardag. Het jaar voordien, in 2005, had hij het parlement ontbonden na een aanslepend meningsverschil en besloten zélf het land te leiden. Het protest tegen die beslissing bleef echter aanhouden en in 2006 was de druk, ook vanuit het buitenland, zodanig toegenomen dat Gyanendra moest toegeven. In een tv-toespraak liet hij weten dat het parlement weer in functie kon treden. Datzelfde parlement ontnam hem al op 10 juni alle macht, waardoor hij nog op de troon kon blijven, maar een zuiver ceremoniële rol kreeg. De 59ste verjaardag van de vorst werd dan ook in mineur gevierd.

8 juli 2000

Prins Albert van Monaco neemt deel aan de Europese kampioenschappen bobstart

Koninklijke kalender - juli

Albert II van Monaco is altijd al een actieve sporter geweest. Al van in zijn jeugd beoefende hij atletiek, voetbal, tennis, judo, zeilen, skiën, squash en zwemmen, maar zijn favoriete sport is zonder twijfel het bobsleeën. De prins nam niet alleen deel aan de winterspelen van 1988, 1992, 1994 en 1998 en 2002, hij stichtte ook de Monegaskische Federatie voor Bobsleeën en Skeleton. In 2000 nam hij deel aan de Europese kampioenschappen bobstart op de grote markt van het Nederlandse Groningen. Hij hield er goede contacten aan over met de Nederlandse Bobsleebond, die hem bij het overlijden van zijn vader Rainier condoleances stuurde en hem het beste toewenste na zijn troonsbestijging.

9 juli 1929

Geboorte van Koning Hassan II van Marokko

Hassan II was Koning van Marokko van 1961 tot aan zijn dood in 1999. Hij was de oudste zoon van de Marokkaanse sultan en latere Koning Mohammed V. Hassan studeerde aan het Imperial College in Rabat en aan de universiteit van Bordeaux, waar hij doctor in de rechten werd. Op 20 augustus 1953 werd Mohammed V samen met zijn familie door de Franse regering verbannen naar Corsica en nadien naar Madagascar. Tijdens die ballingschap vervulde Hassan de rol van politiek adviseur voor zijn vader. In november 1955 keerden ze terug naar Marokko. Hassan bleef politiek adviseur en nam, samen met zijn vader, deel aan de onderhandelingen met de Fransen over de onafhankelijkheid van zijn land. In 1957 veranderde Mohammed V zijn titel van sultan in die van koning. Hassan werd uitgeroepen tot kroonprins. Hij volgde zijn vader op in 1961, maar zijn onwil om de politieke macht te delen met de politieke partijen leidde tot protest. De koning ontbond het parlement en regeerde het land zelfstandig, wat dan weer zorgde voor demonstraties en rellen die de troon deden wankelen. Begin jaren 70 drong de groeiende onvrede door tot het leger en werden er twee aanslagen op zijn leven gepleegd, die beide mislukten. Hierna kwamen de gemoederen langzaam tot bedaren, mede omdat de vorst inspeelde op nationalistische gevoelens door een claim te leggen op de Westelijke Sahara in 1975. Hoewel Hassan II begin jaren 90 deels de parlementaire democratie had hersteld en in 1991 honderden politieke gevangenen vrijliet, eindigden de 'jaren van lood' - de periode van rigide dictatuur onder Hassan II - pas definitief na zijn dood in 1999, toen zijn zoon Mohammed VI de Marokkaanse troon besteeg.

10 juli 2003

Begrafenis van Prins Carl Bernadotte

Na zijn overlijden in het Spaanse Malaga werd op 10 juli 2003 de Zweedse Prins Carl Bernadotte begraven op de koninklijke begraafplaats in het Hagapark, bij Stockholm. De begrafenisplechtigheid, eerder die dag, werd in beperkte kring gehouden. 130 genodigden namen afscheid van Prins Carl, die lag opgebaard in een kist die bedekt was met de Zweedse vlag. De plechtigheid werd bijgewoond door de Noorse en de Zweedse koninklijke familie, Prinses Margaretha van Liechtenstein en de Belgische Koningin Paola. Naast Kristine, de derde vrouw van Prins Carl, waren ook zijn dochter uit zijn eerste huwelijk, Madeleine, en haar gezin aanwezig. Prins Carl was de broer van de Belgische Koningin Astrid en dus de zwager van Leopold III. Toen hij in 1937 trouwde met zijn eerste vrouw, had hij daarvoor afstand moeten doen van zijn koninklijke titel. Het was Leopold die hem het recht verleende zich prins te noemen; hij nam daarvoor de titel van Prins Bernadotte op in de lijst van Belgische adel.

11 juli 2002

De koninklijke familie mag weer binnen in Italië

In 1948 nam de kersverse republiek Italië een amendement op de grondwet aan waarbij de mannelijke leden van de familie Savoye, tot in 1946 de koninklijke familie van Italië, het recht werd ontnomen ooit nog voet te zetten op Italiaans grondgebied. Het was Silvio Berlusconi die in 2002 een verkiezingsbelofte waarmaakte en het verbod opnieuw ter sprake bracht in het parlement. Op 11 juli 2002 werd bij de vierde en laatste ronde gestemd voor een wijziging van de clausules in de grondwet die de mannelijke Savoyes de toegang tot het land verboden. Daardoor kon de huidige troonpretendent, Prins Victor Emmanuel, die afstand deed van elke claim op de troon, enkele maanden later na meer dan een halve eeuw naar Italië terugkeren. Voor zijn zoon, Prins Emmanuel Filiberto, was het de eerste keer dat hij het Italiaanse grondgebied mocht betreden. Beide heren lieten meteen weten dat ze na hun terugkeer in Rome meteen op bezoek wilden gaan bij de paus om hem zijn zegen te vragen over de hele familie en over hun terugkeer naar Italië. Hoog op het verlanglijstje van Prins Filiberto stond een bezoek aan het Pantheon, waar zijn voorouders begraven liggen, en aan de haven van Napels, om er een pizza te eten.

12 juli 1762

Dood van de Koreaanse 'Koning Kist'

Bij gebrek aan een mannelijke troonopvolger was de toekomst van het Koreaanse koningshuis lange tijd onzeker. Dat veranderde toen op 13 februari 1735 Prins Yi Sado, later Kroonprins Changhon, werd geboren. De relatie met zijn vader, de strenge Koning Yong Yo, werd algauw problematisch door de onverenigbaarheid van hun beider karakters. Kroonprins Changhon was telkens van streek als hij zijn vader had ontmoet. Het werd steeds erger en de prins ging door de stress tekenen van waanzin vertonen. Wat begon als een panische angst voor onweer, sloeg om in een panische angst voor zelfs maar het woord 'onweer'. Toen hij zodanig was geobsedeerd geraakt door kleding dat hij dagelijks uit 30 outfits wilde kiezen voor hij zich wilde aankleden, greep de koning in. Op 4 juli 1762 werd Changhon door zijn vader zijn rechten op de troon ontnomen. De koning liet zijn zoon opsluiten in een kist die werd gebruikt om rijst op te slaan. De kist werd op slot gedaan en Changhon werd erin achtergelaten om te sterven door verstikking, honger of dorst. Op 12 juli werd de kist geopend omdat Changhon kennelijk geen teken van leven meer gaf. 'Koning Kist', zoals hij sindsdien wordt genoemd, was inderdaad dood.

13 juli 1837

Koningin Victoria gaat in Buckingham Palace wonen

Koningin Victoria, die enkele weken eerder koningin was geworden, was de eerste royal die Buckingham Palace als residentie koos. Ook vandaag nog is het de officiële Londense verblijfplaats van de Queen. Buitenlandse staatshoofden logeren er in de Belgian Suite, destijds ingericht voor Leopold I, de lievelingsoom van zowel Albert als Victoria. Toen Albert stierf in 1861 zonderde Victoria zich af en ging ze in haar andere residenties wonen, vooral Balmoral en Osborne House. Dat laatste was een paleis op het eiland Wight dat haar man zelf had ontworpen. Het geldt ook nu nog als een perfect gebouwd en leefbaar paleis in Italiaanse renaissancestijl. Victoria overleed er op 22 januari 1901 op 81-jarige leeftijd.

14 juli 1977

Prinses Victoria van Zweden wordt geboren

Koninklijke kalender - juli

Op 14 juli 1977 werd Prinses Victoria Ingrid Alice Désirée van Zweden geboren. Ze is de oudste dochter van de Zweedse Koning Carl Gustaf en Koningin Silvia. Twee jaar later zag haar broer, Kroonprins Carl Philip, het levenslicht. In 1979 besloten de Zweden de Salische wet af te schaffen, waardoor de troon ook kon overgaan op vrouwen. Anders dan in Noorwegen werd de Zweedse versie meteen doorgevoerd vanaf 1 januari 1980. Carl Philip werd hierdoor tweede in lijn voor de troonopvolging, na zijn oudere zus Victoria.

15 juli 1997

Prins Lukas van Bulgarije wordt geboren in Madrid

De Bulgaarse ex-Koning Simeon heeft het grootste deel van zijn leven in ballingschap doorgebracht, voornamelijk in Spanje, waar hij trouwde met de Spaanse bankiersdochter Margarita Gómez-Acebo y Cejuela en hun vijf kinderen zag opgroeien. Simeons derde zoon, Prins Kubrat, trouwde in 1993 met doña Carla Maria Royo-Villanova y Urrestarazu. Op 15 juli 1997 schonk zij in Madrid het leven aan haar tweede kind, Prins Lukas. Het koppel heeft nog twee andere zoontjes, Prins Mirko (°1995) en Prins Tirso (°2002).

16 juli 1918

Tsaar Nicolaas II wordt met zijn gezin terechtgesteld

Na de Russische revolutie waarbij de bolsjewieken de macht grepen, was de tsaar onder druk afgetreden, maar hij bleef een gevangene van het rode regime. Lenin vreesde - terecht - dat wanneer Nicolaas II zich bij de 'Witten' zou voegen, dit zou kunnen leiden tot een succesvol offensief tegen de 'Roden', met de restauratie van de Romanovdynastie tot gevolg. De tsaar werd met zijn gezin gevangengehouden, aanvankelijk in het keizerlijke buitenverblijf, later in het stadje Jekaterinenburg. Toen de tsaristische troepen naderden, werd in de nacht van 16 juli besloten de Romanovs te executeren. Nicolaas II, zijn vrouw, Tsarina Alexandra, hun zoon, Kroonprins Alexej, en hun vier dochters, de Prinsessen Olga, Tatiana, Maria en Anastasia, werden in de kelder van het huis waar ze gevangenzaten, neergeschoten.

17 juli 1917

De Britse royals veranderen hun naam in Windsor

Tijdens de Eerste Wereldoorlog en vooral na de val van de Russische Tsaar Nicolaas II, werd er in verscheidene Britse steden gedemonstreerd tegen de monarchie. De krant 'The Times' riep op om korte metten te maken met 'een buitenlands en oninteressant hof', wat Koning George V volgende opmerking ontlokte: 'Ik ben misschien wel oninteressant, maar verdomd geen buitenlander!' Maar hij besefte dat zijn Duitse origine hem en zijn familie veel sympathie bij de bevolking kostte. Hij maakte van zijn ene zwager, de Hertog von Teck, de Markies van Cambridge en van de andere, Prins Alexander von Teck, de Hertog van Athlone. Lord Stamfordham, adviseur van George V, suggereerde de koning om zijn Duitse familienaam Wettin von Saxen-Coburg-Gotha te vervangen door Windsor, naar Windsor Castle, begraafplaats van negen Engelse koningen. De naamsverandering vond plaats op 17 juli, dag waarop George V ook afstand deed van al zijn Duitse titels.

18 juli 1999

Koning Fahd van Saudi-Arabië nog eens op vakantie

Koning Fahd vertrok die dag naar zijn favoriete vakantiebestemming: zijn paleis in het Spaanse Marbella. Hij liet het destijds bouwen volgens een plan dat was geïnspireerd door het Witte Huis in Washington, maar dan wel met een moskee en verschillende zwembaden. De zieke koning verliet voor het eerst in vijf jaar nog eens zijn land. Hij vloog met een gevolg van tientallen adviseurs en honderden bedienden in acht vliegtuigen naar Marbella. De vliegtuigen vervoerden ook een vloot limousines en materiaal om het verblijf van de vorst zo comfortabel mogelijk te maken. Voor het personeel waren 200 kamers gehuurd in de beste hotels. Fahd was een graag geziene gast aan de Costa del Sol. Telkens als hij er was, verdrongen honderden mensen zich voor de paleishekken in de hoop een lucratieve baan te krijgen. Ook de plaatselijke middenstand deed gouden zaken. Iemand becijferde dat Fahd per dag dat hij in Marbella verbleef een slordige 33.000 euro spendeerde. Daarnaast schonk de koning ook geld aan lokale goede doelen. In 2002 deed hij de stad nog twee miljoen euro cadeau om een sociale woonwijk te bouwen. Toen hij in 2005 overleed, was Marbella dan ook in rouw. In de jachthaven, waar Fahds jacht gewoonlijk aanmeerde, werd een minuut stilte gehouden en het stadsbestuur kondigde een officiële rouwperiode af van drie dagen.

19 juli 1914

Sjah Ahmad van Perzië krijgt de Leopoldsorde

Ahmad Qajar volgde in 1909 zijn vader Mohammed Ali op als Sjah van Perzië. De eerste jaren van zijn regeerperiode onderhield hij goede contacten met Europa. Hij bezocht ook België, waar hij op 19 juli 1914 de Leopoldsorde kreeg. In eigen land bleek Ahmad een zwakke heerser te zijn, die zich moeizaam staande kon houden in de turbulenties van de politiek. In 1917 trokken Britse troepen zijn land binnen om vandaar Rusland aan te vallen in een poging de revolutie te fnuiken en de tsaristische troepen te steunen. In 1921 werd Sjah Ahmad van de troon gestoten door generaal Reza Pahlavi, die van het land een republiek wilde maken. Toen hij vaststelde dat de machtige clerus tegen dat plan was gekant, dwong hij de afgezette sjah in ballingschap te vertrekken en besteeg hij zelf de pauwentroon. Ahmad was de laatste sjah van de eeuwenoude Qajardynastie. Hij kwam de putsch nooit te boven. Hij stierf in 1930 in Neuilly-sur-Seine in Frankrijk.

20 juli 1951

De Duitse Kroonprins Wilhelm sterft aan een hartaanval

Frederik Wilhelm Victor August Ernst van Pruisen (°1882) was als oudste zoon van de Duitse Keizer Wilhelm II de laatste kroonprins van zowel Pruisen als het Duitse keizerrijk. Hij was op spartaanse wijze opgevoed en had een moeilijke relatie met zijn vader, die geen enkele tegenspraak van zijn zoon duldde. De kroonprins besteedde zijn tijd vooral aan de jacht en aan diverse amourettes. In de Eerste Wereldoorlog kreeg hij, hoewel hij geen enkele ervaring had, het opperbevel over het vijfde leger. Hij scoorde aanvankelijk een paar successen, maar zijn naam zal voor altijd verbonden blijven aan de bloedige slag om Verdun. Bij zijn officieren had hij een slechte reputatie. Hij liet de krijgsverrichtingen over aan de generale staf. Zijn strategie was vooral gericht op de verovering van mooie Françaises. Door zijn onverantwoordelijke gedrag werd het algauw duidelijk dat het Duitse volk en de regering hem nooit zouden aanvaarden als opvolger van zijn vader, wiens troon toch al wankelde. Tot ergernis van de keizer vluchtte ook de kroonprins op 13 november 1918 naar Nederland. Koningin Wilhelmina bood hem asiel aan en een woning op het Waddeneiland Wieringen. Daar deed hij op 1 december 1918 afstand van zijn rechten op de Duitse troon. Hij werkte er als tijdverdrijf in een lokale smidse en leerde er hoefijzers maken. In 1923 keerde hij terug naar Duitsland. Hij ontmoette er zijn oude vriend en strijdmakker Hermann Göring, die hem in contact bracht met de leiders van het nationaalsocialisme. Toen Hitler hem beloofde de monarchie te herstellen, schaarde de kroonprins zich achter hem. De Führer kwam echter terug op zijn belofte, waarna Wilhelm zich van hem afkeerde en weigerde lid te worden van de NSDAP. Na de Tweede Wereldoorlog woonde hij in verschillende residenties van zijn familie. Hij stierf op 20 juli 1951 aan een hartaanval in Hechingen.

21 juli 1831

Leopold I legt de eed af als eerste Koning der Belgen

Leopold von Saksen-Coburg en Gotha vertrok op zaterdag 16 juli, een paar dagen voor zijn eedaflegging, uit Londen naar het pas onafhankelijke België. Zowel in Dover als in Calais werd hij onthaald met saluutschoten. In Calais wachtte ook nog een banket. Op zondagmiddag stak de prins in Adinkerke de grens over, bij stralend zomerweer. Van Oostende ging het op de 18de naar Brugge en Gent, op de 19de naar Aalst en 's avonds naar het Kasteel van Laken. Op 21 juli, kort voor de middag, deed Prins Leopold zijn intrede in Brussel, te paard vanaf de Lakense poort. Op het Koningsplein stond een lege troon op hem te wachten Na heel wat toespraken moest Leopold de eed afleggen. Hij deed dat alleen in het Frans. Daarna besteeg hij de troon. In zijn eerste toespraak maakte hij een grapje over de slechte reputatie die de revolutionaire Belgen in het buitenland hadden verworven. 'Mijn moeder heeft alle inspanningen ondernomen om me deze troon te doen weigeren', zei hij. 'Want ze was ervan overtuigd dat de Belgen bijna zo verschrikkelijk moesten zijn als menseneters.'

Koninklijke kalender - juli

22 juli 2006

Mathilde aanwezig op het huwelijk van haar zus Elisabeth

Op 22 juli 2006 trouwde Gravin Elisabeth d'Udekem d'Acoz, de zus van Prinses Mathilde, in Bastenaken met de Italiaanse Markies Alfonso Pallavicini. Het burgerlijk huwelijk vond eerder in de week plaats in beperkte kring. De religieuze plechtigheid werd gevierd in de Sint-Pieterskerk van Bastenaken. De huwelijksmis werd gehouden in het Frans, Italiaans en Duits. De bruid droeg een sprookjesachtige jurk met kant van ontwerper Edouard Vermeulen van het modehuis Natan, die zoals bekend ook de bruidsjurk van Mathilde ontwierp. Filip en Mathilde, toen nog geen koning en koningin, Prinses Elisabeth en Prins Gabriël waren samen met zo'n 350 genodigden - onder wie enkele politici - getuige van het jawoord. Ook Koningin Fabiola, Prins Laurent, Prinses Claire en hun dochtertje, Prinses Louise, waren aanwezig. Volgens de politie stonden buiten voor de kerk zo'n vijfhonderd belangstellenden. Het avondfeest was in het Kasteel van Losange, vlak bij Bastenaken.

23 juli 1986

Britse Prins Andrew trouwt met Sarah Ferguson

Prins Andrew en zijn bruid, de roodharige Sarah Ferguson, trouwden op 23 juli 1986 in Westminster Abbey. Duizenden nieuwsgierigen waren samengestroomd in de straten van Londen om een glimp van het paar op te vangen, terwijl naar verluidt zo'n 500 miljoen mensen over de hele wereld de plechtigheid op tv volgden. Zij konden zien hoe de bruid omstreeks halftwaalf, amper een paar minuten te laat, samen met haar vader, Sir Ronald Ferguson, arriveerde bij de negen eeuwen oude kerk. Fergie, zoals de Britten haar gemeenzaam noemden, wandelde over een blauwe loper naar het altaar en deed dat zo statig en traag dat ze er pas vier minuten later aankwam. Prins Andrew, die anderhalf uur voor het huwelijk van zijn moeder de titel van Hertog van York had gekregen, wachtte zijn bruid op, samen met zijn getuige, zijn jongere broer Edward. Toen de tortelduifjes elkaar het jawoord gaven, konden de aanwezigen in de kerk het gejuich horen van het publiek dat buiten op grote schermen mee volgde wat er in Westminster Abbey gebeurde. De zenuwachtige bruid herhaalde twee keer de middelste naam van haar man, Christian. Zij beloofde nadrukkelijk haar echtgenoot te gehoorzamen, iets wat haar schoonzus Diana in 1981 vergat te zeggen bij haar huwelijk met Prins Charles. Na de plechtigheid vertrokken de bruid, gekleed in een ivoorkleurige satijnen jurk, en de bruidegom, in zijn uniform van marineofficier, naar Buckingham Palace. Daar konden meer dan 100.000 nieuwsgierigen zien hoe het paar een lange zoen uitwisselde. Die avond was er een feest voor zo'n 300 genodigden in het Claridge's Hotel, waarna Andrew en Fergie op huwelijksreis vertrokken.

4 juli 2001

Simeon II van Bulgarije legt de eed af als verkozen premier van zijn land

Koninklijke kalender - juli

Simeon van Saksen-Coburg en Gotha was de laatste Tsaar van Bulgarije. Na de schielijke dood van zijn vader Boris regeerde hij van 1943 tot 1946. Aangezien hij amper zes was bij de troonsbestijging, nam zijn oom, Prins Kyril, het regentschap waar. De regent en de premier van Bulgarije werden in 1944 bij een communistische staatsgreep geëxecuteerd. In 1946 werd de monarchie afgeschaft en moest de jonge tsaar het land ontvluchten. Na heel wat omzwervingen vestigden Simeon en zijn moeder zich in Spanje. Simeon bewees geen troon nodig te hebben om een succesvol leven te hebben. Hij trouwde met een Spaanse bankiersdochter, maakte carrière in de zakenwereld en bleef een graag geziene gast op alle bijeenkomsten van de Europese adel. In 1996 keerde hij terug naar zijn land, waar hij door duizenden enthousiaste Bulgaren werd toegejuicht. Hij kreeg de bezittingen terug die de regering destijds in beslag had genomen en begon plannen te maken voor een definitieve terugkeer. In 2001 was het zover: de vroegere vorst richtte een politieke partij op (de Nationale Beweging voor Simeon II) en stelde zich kandidaat voor de parlementsverkiezingen. Hij beloofde de kiezers dat, als ze hem een periode van 800 dagen aan de macht zouden gunnen, ze mochten rekenen op een hogere levensstandaard. Zijn partij behaalde een overrompelende zege met 120 van de 240 zetels in het parlement. Simeon vormde een regering met vooral technocraten en in het Westen opgeleide economisten. Op 24 juli legde hij de eed af als eerste minister onder de naam Simeon Sakskoburggotski.

25 juli 1938

Frans Jozef II wordt Vorst van Liechtenstein

Prins Frans Jozef werd geboren op 16 augustus 1906 als oudste zoon van Prins Aloïs van Liechtenstein en zijn vrouw, Aartshertogin Elisabeth van Habsburg-Lotharingen. De aartshertogin gaf haar zoon dezelfde voornamen als haar oom, de Oostenrijkse Keizer Frans Jozef. De jonge prins was derde in lijn voor de troon van Liechtenstein. Op 23 februari 1923 deed zijn vader afstand van zijn rechten. Frans Jozef werd hierdoor tweede in lijn. Na de dood van zijn twee oudooms, Johann II en Frans I, werd Frans Jozef II op 25 juli 1938 soeverein Vorst van Liechtenstein. Onder zijn bewind bloeide het kleine prinsdom als nooit tevoren en werd de prinselijke familie populairder dan ooit. In 1984 droeg de vorst het grootste deel van zijn macht al over aan zijn oudste zoon Hans Adam, die hem vijf jaar later zou opvolgen als nieuwe Vorst van Liechtenstein.

26 juli 1952

De baby Ahmed Foead wordt Koning Foead II van Egypte

In tegenstelling tot wat algemeen wordt gedacht, was de beruchte Koning Faroek níét de laatste Koning van Egypte. Dat was zijn zoon, Foead II, monarch van Egypte en Soedan. Prins Ahmed Foead, geboren op 16 januari 1952, werd koning op 26 juli 1952 als gevolg van de troonsafstand van zijn vader. Faroek abdiceerde in de woelige periode dat generaal Nasser de macht greep. Hij hoopte daarmee de antimonarchisten te paaien zodat heel Egypte zich zou verenigen achter zijn zoon, maar hij gokte verkeerd. De monarchie bleef na de revolutie tijdelijk bestaan. Prins Mohammed Ali Tawfik fungeerde als regent voor zijn neef, de babykoning, maar amper een paar maanden later werden de adel en de monarchie afgeschaft en moest ook Foead II in ballingschap vertrekken. Hij kwam terecht in Frankrijk, liep er school en trouwde met een Française die zich tot de islam bekeerde. Het paar kreeg drie kinderen en scheidde.

27 juli 1959

Baptiste Ndahindurwa wordt Koning Kigeli V van Rwanda

Koning Kigeli V Ndahindurwa was de laatste Mwami of Koning van Rwanda. Toen hij in 1935 werd geboren, kreeg hij de naam Jean-Baptiste. Op 25 juli 1959 stierf zijn oudere broer, Koning Mutara, na een inenting door een Vlaamse arts, wat geruchten over moord uitlokte. Twee dagen later werd Kigeli V officieel Koning van Rwanda, dat toen nog een Belgisch mandaatgebied was. Ondanks de inspanningen van de nieuwe vorst groeide de spanning tussen de Tutsiminderheid, waartoe de koning behoorde, en de Hutumeerderheid van de Rwandezen. Terwijl Kigeli in 1961 in Leopoldstad verbleef om er de secretaris-generaal van de UNO, Dag Hammarskjöld, te ontmoeten, werd er in zijn eigen land een staatsgreep gepleegd. De coup leidde tot zijn afzetting.

28 juli 1844

Dood van Joseph, Koning van Napels en Spanje

De diplomaat Joseph Bonaparte was de oudere broer van de Franse Keizer Napoleon. Hij was Koning van Napels van 1806 tot 1808. Dat jaar promoveerde Napoleon zijn zwager Murat tot Koning van Napels. Joseph werd bedacht met de Spaanse troon. Hij was officieel koning van juli 1808 tot december 1813. Wat hij ook deed om populair te worden, door zijn afkomst en door het feit dat hij steunde op de Franse bezettingstroepen, werd hij door de Spanjaarden nooit als koning geaccepteerd. Tijdens zijn bewind riep Venezuela de onafhankelijkheid uit. Het was de eerste kolonie die de Spanjaarden kwijtraakten. Toen hij inzag dat hij niet veel meer dan een door zijn broer gemanipuleerde marionet was, gaf hij de troon op en ging gewoon weer in Parijs wonen. Hij overleefde de val van het Empire wonderwel. Meer nog, in 1832, toen de zoon van Napoleon was gestorven, werd hij door de bonapartisten erkend als troonpretendent. Zelf deed hij niets om die claim te verzilveren. Hij ging een tijdje in de Verenigde Staten wonen en stierf tijdens een verblijf in Firenze. Hij ligt begraven in Les Invalides in Parijs. Lake Bonaparte in de staat New York is naar hem genoemd.

29 juli 1981

Charles en Diana trouwen

Naar schatting 600.000 mensen waren naar Londen gekomen om een glimp op te vangen van de Britse Kroonprins Charles en zijn bruid, lady Diana Spencer. Het paar huwde in de Saint Paul's Cathedral in het bijzijn van 3500 gasten. Het huwelijk was live te zien op de televisie en was toen met 750 miljoen kijkers het meest bekeken programma ooit. Lady Diana, 20 jaar oud, arriveerde aan de kerk in de glazen koets waarin ze samen met haar vader vertrokken was uit Clarence House. Gekleed in een bruidsjurk met een sleep van meer dan zeven meter deed ze er drie en een halve minuut over om over de rode loper tot aan het altaar te stappen. Tijdens de plechtigheid waren zowel bruid als bruidegom bijzonder zenuwachtig. Zo noemde Diana haar man Philip Charles Arthur George in plaats van Charles Philip. Ook de 32-jarige Prins van Wales maakte een foutje toen hij het had over 'thy goods' in plaats van 'my worldly goods'. Nadat het huwelijk was voltrokken, wandelden Charles en Diana de kerk uit op de tonen van Edward Elgars 'Pump and Circumstance'. Van de kerk reden ze in een open koets naar Buckingham Palace, waar ze op het balkon de menigte begroetten en elkaar kusten, tot groot jolijt van de enthousiaste menigte. Na een receptie met de familie vertrok het paar later op de dag naar Hampshire, het startpunt van hun huwelijksreis met het koninklijke jacht 'Britannia'. Aan de koets waarmee ze naar het station vertrokken, hing een bordje met daarop 'Just married', een grapje van de Prinsen Andrew en Edward.

30 juli 1912

Hirohito wordt de nieuwe troonopvolger van Japan

Koninklijke kalender - juli

Na de dood van zijn grootvader, Keizer Meji, werd de 11-jarige Prins Hirohito bij de troonsbestijging van zijn vader de nieuwe troonopvolger van Japan. Gezien de zwakke gezondheid en de beperkte intellectuele capaciteiten van zijn vader werd hij met meer dan normale zorg omringd. Pas op 2 november 1916 volgde de officiële investituur als kroonprins.

31 juli 1993

Koning Boudewijn sterft

Boudewijn Albert Karel Leopold Axel Marie Gustaaf van België werd geboren in 1930 en kwam na een woelig decennium - met een wereldoorlog en de Koningskwestie - als 20-jarige aan het hoofd van zijn land. Eerst als koninklijke prins en vanaf 1951 als koning. Tijdens zijn bewind laaiden de communautaire twisten tussen de Vlamingen en de Walen hoog op. De problemen tussen de bevolkingsgroepen bedreigden het goed functioneren van het land. Door de grondwetswijzigingen van 1970, 1980, 1988 en 1993 werd België een federale staat. Dat gebeurde aanvankelijk zeer tegen de zin van de koning, maar op 21 juli 1993 sprak hij zijn lof uit over de staatshervorming en spoorde hij de verschillende bevolkingsgroepen aan 'in eenheid en verscheidenheid samen te leven'. Deze toespraak werd zijn politieke testament. Na de nationale feestdag vertrok de koning zoals gewoonlijk op vakantie naar de koninklijke villa in het Spaanse Motril. Hij voelde zich moe. Op 31 juli was het drukkend warm. De hele ochtend bracht de koning door in gebed. Na de middag trok hij zich terug in zijn bureau. In zijn dagboek schreef hij: 'Ik voel mij dor en moe. Mama, weldra zijn we weer verenigd. Ik zal proberen aan jouw voeten troost te vinden. Dicht bij mijn geloof. Dicht bij jou. Ik schenk je al mijn breekbaarheid. Ik smeek Je, Jezus, geef mij Jouw vrede, Jouw vreugde, Jouw vurige liefde.' 's Avonds, terwijl Fabiola het avondeten bereidde, ging Boudewijn op het terras een boek lezen. Daar trof zijn vleugeladjudant, majoor Joseph van den Put hem levenloos aan. Onmiddellijk werd dokter Carlos Aguado opgeroepen, een hartspecialist uit het nabijgelegen Motril. De dokter wist dat er maar één hoop was: het hart moest opnieuw op gang worden gebracht. Hij begon met de mond-op-mondbeademing. Het lukte niet. Er werd een buis in de mond van de koning gebracht om de ademhaling op die manier te ondersteunen. Ook dat had geen effect. De arts gaf uiteindelijk de strijd op. 'De ogen van de koning mogen worden gesloten', zei hij tegen Fabiola. Hij hielp haar om het lichaam van haar man in de slaapkamer te dragen. Boudewijn was de eerste Belgische koning die in het buitenland overleed.

Lees meer over:

De Royals hofboetiek
De Royals boekenclub
De Royals verzamelmap

Onze partners