Tien grote vrouwelijke avonturiers

07/03/15 om 20:56 - Bijgewerkt om 21:05

Bij ontdekkingsreizigers en avonturiers denken we doorgaans meteen aan mannen. Maar deze tien dames bewijzen dat ook vrouwen bergtoppen kunnen beklimmen, onherbergzame woestijnen kunnen doorkruisen of kunnen overleven in het ijskoude hoge noorden.

Sacagawea (1788-1812?)

Sacagawea was een lid van de Shoshone-stam. Op haar twaalfde werd ze door leden van de naburige Hidatsa-stam ontvoerd. Een jaar later trouwde ze met de Canadese pelsjager Toussaint Charbonneau. Sacagawea was in verwachting van haar eerste kindje toen Meriwether Lewis en William Clark met hun mannen langskwamen en zochten naar tolken om hen op hun verdere reis te vergezellen. Ze namen zowel Charbonneau als zijn vrouw Sacagawea mee omdat zij de taal van de Shoshonen sprak. Met hen legde ze duizenden kilometers af tussen North Dakota en de Stille Oceaan. Volgens de verhalen wees ze Lewis en Clark telkens de weg, maar alleen al het feit dat zij als Indiaanse deelnam aan de expeditie maakte haar tot een belangrijk symbool voor de vrouwenemancipatie. Sinds 2000 prijkt haar beeltenis op een muntstuk van 1 dollar.

Nellie Bly (1864-1922)

De journaliste Nellie Bly werd wereldberoemd omdat ze wilde proberen sneller de wereld rond te reizen dan de 88 dagen die Phileas Fogg er in het boek voor nodig had. Ze hoopte het te redden in 75 dagen, maar was zelfs al binnen 72 dagen terug in New York waar ze haar reis begon. Minder bekend is de manier waarop ze de onderzoeksjournalistiek en psychiatrie veranderde. Ze deed alsof ze mentale problemen had, liet zich opnemen in een gekkenhuis voor vrouwen en deed later verslag over de erbarmelijke manier waarop de vrouwen daar behandeld werden: het eten was ranzig, de verpleegster gewelddadig en het gebouw amper leefbaar voor mensen. Haar artikel leidde tot een hervorming van de psychiatrische ziekenhuizen.

Lady Hester Stanhope (1776-1839)

Lady Hester Stanhope werd geboren in een vooraanstaande Britse familie, maar verliet haar geboorteland na de dood van haar oom William Pitt, premier van het Verenigd Koninkrijk. Ze zeilde naar het Midden-Oosten waar ze naam maakte als de grootste vrouwelijke reiziger uit haar tijd. Ze doorkruiste als eerste vrouw de Syrische woestijn, bezocht als eerste Europeaan verschillende Oosterse steden en oefende vanuit haar fort in de bergen van Libanon invloed uit op de politiek in de regio. Over haar buitengewone leven schreef Kirsten Ellis het boek Star of the Morning: The Extraordinary Life of Lady Hester Stanhope.

Junko Tabei (geboren in 1939)

Junko Tabei is een bergbeklimster uit Japan die in 1975 als eerste vrouw de top van de Mount Everest bereikte. Onderweg werden zij, veertien andere vrouwen en hun sherpa's bedolven onder sneeuw tijdens een lawine. Tabei raakte ongeveer zes minuten buiten bewustzijn, maar klom tijdens diezelfde expeditie toch verder naar de top. In 1992 vestigde ze nog een record: als eerste vrouw beklom ze de Zeven Toppen, de hoogste bergen van elk continent.

Amelia Earhart (1897-vermist sinds 1937)

Amelia Earhart is een beroemde Amerikaanse piloot die voortdurend snelheids- , hoogte- en afstandsrecords verbeterde. Ze stak in 1932 als eerste vrouw de Atlantische Oceaan over, vijf jaar nadat Charles Lindbergh diezelfde vlucht maakte. In 1935 vloog ze als eerste persoon de Stille Oceaan over. Maar dat was nog niet genoeg voor Amelia. Ze wilde ook als eerste een vlucht rond de wereld maken. Tijdens die poging verdween ze samen met haar navigator Fred Noonan spoorloos.

Louise Boyd (1887-1972)

Louise Boyd groeide met twee broers op in een welgesteld gezin in Californië. Nadat haar beide broers kort na elkaar overleden, trokken Louise en haar ouders veel op reis. Nadat ook haar ouders waren gestorven en Louise het familiekapitaal erfde, kon ze zich volledig op het avontuur storten. Haar grote liefde was de Noordpool. In 1955 vloog ze er als eerste vrouw overheen en later hielp ze mee om de verdwenen Roald Amundsen en zijn ploeg te zoeken. Ze vond hem niet, maar werd wel als eerste niet-Noorse vrouw onderscheiden met een ridderkruis in de Orde van Sint-Olaf. Later leidde ze nog verschillende expedities naar Groenland waar een stuk land naar haar genoemd werd.

Gertrude Bell (1868-1926)

Gertrude Bell reisde twee maal de wereld rond, behaalde als eerste vrouw een geschiedenisdiploma aan de universiteit van Oxford en hing twee dagen lang aan een touw aan een Zwitserse berg te bungelen nadat ze een val maakte, maar ze speelde ook een belangrijke rol bij het vormen van de staat Irak en het huidige Jordanië. Ze kende het Midden-Oosten goed, sprak de taal, werkte verschillende keren samen met T.E. Lawrence en ontmoette de toekomstige koningen Abdullah en Faisal. Ook werkte ze mee aan de oprichting van het Nationaal Museum in Irak. Toen ze in 1926 overleed kreeg ze een grote begrafenis in Badgad die onder andere werd bijgewoond door de koning van Irak. Koning Faisal keek toe vanaf een balkon.

Freya Stark (1893-1993)

Freya Stark schreef meer dan twintig boeken over haar reizen in het Midden-Oosten en Afghanistan die tegenwoordig nog altijd gelezen worden. Als kind was ze vaak ziek en bracht ze veel tijd door thuis in Italië. Ze kreeg de reiskriebels te pakken nadat ze in 1927 voor het eerst een reis naar Libanon maakte. Van daaruit trok ze als eerste westerling door de onherbergzame Vallei van de Assassijnen in Iran, ze reisde naar het achterafgelegen Hadramaut in Saoedi-Arabië en trok door Afghanistan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte ze samen met het Britse Ministerie van Informatie om te proberen de Arabieren ervan te overtuigen de Geallieerden en niet de Fascisten te steunen. Ze bleef tot op hoge leeftijd reizen en boeken schrijven.

Annie Smith Peck (1850-1935)

Annie Smith wilde net als haar broers een studie aan de universiteit volgen, maar dat was nog niet zo eenvoudig in haar tijd. Toen de University of Michigan in 1871 de deuren opende voor vrouwen schreef ze zich, met steun van haar vader, meteen in. Ze studeerde af in de Griekse en klassieke talen en werd later een van de eerste vrouwelijke professors in de VS. Maar enkel een academische carrière vond ze niet genoeg. Op haar 35e ontdekte ze het bergbeklimmen. Eerst beklom ze verschillende bergen in Europa en daarna de Mount Shasta in de VS. Toen ze erin slaagde de top van de Matterhorn in Zwitserland te bereiken begon ze bekend te worden, maar dat was vooral om de kleding die ze droeg: een lange tuniek met daaronder een broek, not-done voor vrouwen in die tijd. Daarna richtte ze haar aandacht op Zuid-Amerika waar ze de Aconcagua in Argentinië (6960 meter) beklom en er als eerste in slaagde de 6768 meter hoge Nevado Huascaran in Peru te bedwingen. Op haar 61e bereikte ze nog de top van de 6.425 meter hoge Coropuna, de hoogste vulkaan in Peru. Bovenop de berg plantte ze een vlag met het opschrift 'Votes for women' om de suffragettes te steunen.

Gerlinde Kaltenbrunner (geboren in 1970)

Deze Oostenrijkse begon al op zeer jonge leeftijd met het beklimmen van bergen en op haar 32e besloot ze zich voltijds aan de klimsport te wijden. Ze is de eerste vrouw ter wereld die de veertien bergtoppen boven de 8.000 meter heeft beklommen zonder het gebruik van extra zuurstof. (MS)

Lees meer over:

Onze partners