München

01/01/09 om 11:00 - Bijgewerkt om 10:59

Bron: Knack Weekend

Cultuurliefhebbers lopen er op rozen, shoppers worden er in de watten gelegd, en prestigieuze bedrijven trekken er jong, hoogopgeleid volk aan. Munchen is vastbesloten zijn duffe, Beierse imago van zich af te schudden.

München

Cultuurliefhebbers lopen er op rozen, shoppers worden er in de watten gelegd, en prestigieuze bedrijven trekken er jong, hoogopgeleid volk aan: München is vastbesloten zijn duffe, Beierse imago van zich af te schudden.

München doet menig Belg denken aan bier, brouwerijen en aan de Oktoberfeste natuurlijk. Aan FC Bayern München misschien, maar verder? Amerikanen en Italianen voeren er de vier miljoen vakantiegangers per jaar aan; Belgen rijden er, toch volgens de toeristische dienst, voorbij.

Het 'dorp van 1,3 miljoen' is alvast de plek waar de Duitsers zelf het liefst willen wonen. Niet alleen omwille van de Alpen, de nette aanblik van de stad of haar zuiderse flair. München is een kenniscentrum met een hoogopgeleide bevolking en lage werkloosheid.

Bij een eerste kennismaking beantwoordt München dan ook geenszins aan het folkloristische, Beierse imago waar het zelf zo graag van af wil. Lichtreclames op moderne kantoorgebouwen in spiegelglas en bouwwerven vol kranen maken meteen duidelijk dat deze stad, die over twee jaar uitgebreid haar 850ste verjaardag viert, de blik op de toekomst heeft.

Wat gepaard gaat met een licht superioriteitsgevoel, want of het nu over de milieuzorg, de lonen of de kwaliteit van de scholen gaat, München scoort goed in allerlei nationale lijstjes.

Cultureel zwaargewicht

Ook op cultureel gebied is München een zwaargewicht. Met bijna 60 theaters, twee operahuizen en drie symfonische orkesten bijvoorbeeld, maar ook dankzij bijna vijftig musea. Wie zich op de grootste concentreert, kan op drie dagen het ganse spectrum van de Europese cultuur verkennen.

Van de Griekse en Romeinse kunst in de Glyptothek en de Staatliche Antikensammlungen tot het gereputeerde Deutsches Museum, een van Europa's belangrijkste musea op het gebied van wetenschap en technologie.

Die culturele rijkdom is vooral te danken aan de Wittelsbachdynastie, die er zich in 1255 vestigde en gedurende zeven eeuwen de plak zwaaide. Het verzamelen, bewaren en publiek maken van kunstwerken werd door dit Duitse vorstenhuis serieus genomen. Zo schonk het een deel van zijn collectie aan de Pinakothek, bij zijn opening in 1836 het grootste museumproject ter wereld.

En dankzij dezelfde koninklijke familie vond Europese kunst uit de achttiende en negentiende eeuw later een onderkomen in de Neue Pinakothek. Zelf gaven we de voorkeur aan de Pinakothek der Moderne, een helder en functioneel museumgebouw van Stephan Braunfels dat geopend werd in 2002. De uitgebreide designcollectie en haar scenografie springen er meteen in het oog.

Stad van kerken

München een stad van kerken noemen is een understatement : ze telt er bijna driehonderd, en sommige zijn minstens een glimp waard. De duizelingwekkende Assamkerk uit 1765 bijvoorbeeld, opgevat als onderdeel van een residentieel complex en een prachtig voorbeeld van Beierse rococo.

Ook oudere stijlen zijn vertegenwoordigd, van de Frauenkirche, een van de grootste gotische kerken van Duitsland, tot de Theatinerkirche, een basiliek die net als andere bouwwerken zwaar beïnvloed werd door de Italiaanse barok. Het waren echter vooral de Wittelsbachregenten die het architecturale erfgoed verrijkten, dat wel erg te lijden had onder de Tweede Wereldoorlog, toen München een machtscentrum was van de nazi's.

Onder het bewind van de Wittelsbachs werd de stad verrijkt met ambitieuze bouwsels en projecten die de concurrentie met het buitenland aangingen. Denk aan de Maximilianstrasse, met een mengeling van onder meer neogotiek, neorenaissance en neoclassicisme een stijl op zich, of de door Firenze beïnvloede Feldherrnhalle, en de Odeonsplatz vlak voor de Hofgarten.

Voor de façade van de Residenz, het koninklijk paleis in het stadscentrum, stond dan weer het Palazzo Pitti in Firenze model. Enkele vertrekken en het rococotheater binnenin, tot juni 2008 gesloten voor renovatiewerken, werden overigens ontworpen door de Belgische architect François de Cuvilliés.

Gangmakers en vernieuwers

In München zelf horen velen het bij zoveel geschiedenis weliswaar in Keulen donderen. Door de assertieve doenersmentaliteit die Beieren kenmerkt misschien, en door het bijwijlen donkere verleden.

Zelfs de Olympische Spelen in '72, waarbij elf Israëlische atleten om het leven kwamen, lieten vooral nare herinneringen na. Al waren het ook diezelfde spelen die innoverende bouwsels als het Olympiastadion en de gelijknamige toren opleverden.

Zo zien de inwoners zichzelf dan ook het liefst, als gangmakers en vernieuwers. München was destijds een van de steden die het Duitse Wirtschaftswunder aanzwengelden, en een gelijkaardige rol wil de stad blijkbaar ook in het verenigde Duitsland van de 21ste eeuw spelen. In december 2006 nog werd een hypermoderne Joodse synagoog op de St. Jakobsplatz geopend, een onderdeel van een complex dat vanaf maart 2007 ook een Joods museum en gemeenschapscentrum omvat.

Rond diezelfde tijd opende het BMW Welt, een apart vormgegeven experience- en tentoonstellingscentrum met een afzonderlijke ruimte voor kinderen en jongeren. Net als zijn Weihnachten weet München zijn geschiedenis modern te verpakken.

Bron: Weekend Knack

Foto: Epa

Onze partners