Anke Wauters
Anke Wauters
Freelance journaliste bij Knack Focus en Knack Weekend
Opinie

24/07/15 om 10:53 - Bijgewerkt om 10:53

Waarom er geen partijen zijn in de Twitter-discussie tussen Nicki Minaj en Taylor Swift

"Yes, Catfight!" dachten velen toen ze de discussie tussen Nicki Minaj en Taylor Swift zagen ontwikkelen op Twitter. Anke Wauters kijkt liever naar het diepgewortelde probleem achter het dispuut. "Door de focus te leggen op twee bekvechtende vrouwen wordt deze discussie herleid tot een welles-nietesspelletje terwijl er wel degelijk een les te trekken is uit het celebrityvoorval."

Waarom er geen partijen zijn in de Twitter-discussie tussen Nicki Minaj en Taylor Swift

© REUTERS

Delen

"De discussie die Nicki Minaj opwerpt over dubbele standaarden in de muziekindustrie verwijst naar een diepgeworteld probleem in de popcultuur"

Nadat muziekzender MTV deze week de nominaties bekendmaakte voor hun Video Music Awards, uitte rapster Nicki Minaj op Twitter haar ongenoegen over wat zij zelf als een snub ervaarde. In 'Anaconda' bejubelt Nicki Minaj heel uitdrukkelijk haar seksualiteit en voluptueuze vormen. Goed, dat is allesbehalve iets nieuws in videoclipland natuurlijk. Miley Cyrus kreeg een award toen ze naakt op een sloopbal klom in 'Wrecking Ball', Britney werd genomineerd toen ze diamantjes over haar curves kleefde in 'Toxic', Riri paradeert tegenwoordig poedelnaakt met geld en bloed aan het lijf in haar nieuwste 'Bitch Better Have My Money' en Beyoncé... wel, Beyoncé is Beyoncé, dus dat zegt genoeg. Minaj vond dat haar 'Anaconda' dit jaar onterecht niet genomineerd was in de categorie 'beste videoclip van het jaar' en verweet op Twitter de industrie hypocrisie:

Popprinses Taylor Swift voelde zich persoonlijk aangesproken door de socialemediamonoloog van de rapster en ging in de verdediging:

Waarop Nicki Minaj verbaasd reageerde:

Iedereen was er natuurlijk snel bij om deze discussie te bestempelen als een ordinaire catfight tussen twee sterke spelers in de popmuziek. Twee spelers die elk al genoeg nominaties en awards op hun naam hebben staan, mind you, en daardoor zeker niet armer zijn geworden. Favorietjes, retweets en quotes werden vakkundig geanalyseerd, met de popcorn op de schoot. Maar door de focus te leggen op twee bekvechtende vrouwen wordt deze discussie herleid tot een welles-nietesspelletje terwijl er wel degelijk een les te trekken is uit het celebrityvoorval.

Gevaarlijke dubbele standaard

Nicki Minaj heeft namelijk een punt als ze suggereert dat haar seksuele uitingen veel strenger beoordeeld worden dan die van bepaalde andere artiesten. Onze schoonheidsidealen zijn nu eenmaal heel strikt als het aankomt op lichaamsvormen en huidskleur. Minaj kwam al regelmatig in een mediamaalstorm terecht omwille van haar assertieve en schaamteloze houding. Haar veelzeggende lyrics waarin de vrouwelijke seksualiteit wordt opgehemeld en de expliciete beeldtaal waarmee ze dit in videoclips en foto's communiceert worden regelmatig afgedaan als ordinair of zelfs sletterig.

Delen

Wanneer iemand als Taylor Swift, die veel meer hokjes van de stereotiepe checklist 'perfecte vrouw' kan afvinken, met haar kont staat te zwieren in een videoclip, wordt dat inderdaad bijna automatisch als minder aanstootgevend beschouwd dan wanneer Minaj hetzelfde doet

Hoewel de nodige portie backlash er altijd wel is als een vrouw zich seksueel uit (hoe ze er ook uitziet), kan een topless foto van pakweg Keira Knightly op algemeen positievere reacties rekenen dan een topless foto van bijvoorbeeld de molligere Lena Dunham. De ene is stijlvol, de andere is platvloers. Wanneer iemand als Taylor Swift, die veel meer hokjes van de stereotiepe checklist 'perfecte vrouw' kan afvinken, met haar kont staat te zwieren in een videoclip, wordt dat inderdaad bijna automatisch als minder aanstootgevend beschouwd dan wanneer Minaj hetzelfde doet. De ene wordt sullig en awkward genoemd, de andere vulgair en provocerend. Geen van beide handelingen is echter verkeerd, maar op het ene wordt vaak anders, feller en kritischer gereageerd dan op het andere. Dat is een gevaarlijke dubbele standaard op vlak van vrouwelijke seksualiteit.

Het is noodzakelijk om te beseffen dat door deze heersende opvattingen niet iedereen in de race naar gendergelijkheid vanuit dezelfde positie start. Privilege door onder meer geslacht, huidskleur, seksuele oriëntatie, lichaamstype, opleiding en sociale klasse zorgen ervoor dat sommigen in de race een voorsprong hebben en anderen dan weer een achterstand. En dat mag je niet uit het oog verliezen. Want het is niet omdat een bepaalde problematische situatie jou niet persoonlijk raakt, dat de situatie daarom niet problematisch is. Het is een beetje zoals met het verhaal van de schildpad en de haas, waarbij de haas de asshole is omdat hij pronkt met hoe snel hij vooruitgang boekt terwijl de schildpad al die tijd al hard werkte om vooruit te geraken.

Delen

Het is noodzakelijk om te beseffen dat door deze heersende opvattingen niet iedereen in de race naar gendergelijkheid vanuit dezelfde positie start

Het Grote Gelijk

Zowel Nicki Minaj als Taylor Swift zijn belangrijke en onmisbare feministische stemmen binnen de popcultuur die inspirerende dingen hebben gezegd en gedaan. Zowel Minaj als Swift hebben een ongeziene invloed op die popcultuur en op dat feminisme. Zowel Minaj als Swift komen regelmatig onder vuur te staan. Zowel Minaj als Swift moeten hun brood verdienen in een industrie die steeds klaarstaat met brute commentaar op hun lichaam. Zowel Minaj als Swift zijn door MTV in verschillende categorieën genomineerd voor hun werk. Zowel Minaj als Swift...

Delen

Het is niet omdat een bepaalde problematische situatie jou niet persoonlijk raakt, dat de situatie daarom niet problematisch is

Enfin, je kan zo wel een tijdje doorbomen. Maar in plaats van in allerijl een kant te kiezen en uit te zoeken wie hier nu Het Grote Gelijk heeft, is het eerder nodig om in te zien dat er eigenlijk helemaal geen kanten zouden mogen zijn in dit verhaal. De discussie die Nicki Minaj opwerpt over dubbele standaarden in de muziekindustrie verwijst naar een diepgeworteld probleem in de popcultuur. De tweets van Minaj waren dus zeker legitiem. Haar mening neersabelen als louter bittere frustratie of 'slecht tegen haar verlies kunnen' is naast de kwestie, weinig solidair en negeert een maatschappelijk probleem dat voor veel vrouwen (en mannen) een obstakel is op weg naar emancipatie.

Ceci n'est pas une catfight

Toegegeven, de reactie van Taylor Swift op de tweets van Minaj was heel ongelukkig verwoord. Maar moeten we haar nu meteen bestempelen als bevooroordeeld en onwetend? Dat is niet constructief. Daar wordt niemand beter van. In plaats van iemand op de vingers te tikken omdat ze zoveel privilege hebben, is het veel beter om een open en eerlijke discussie aan te gaan over die privileges en zo van elkaar bij te leren. Dat is constructief. Daar wordt iedereen beter van.

Taylor Swift heeft haar tijd genomen en heeft uiteindelijk ook aan Nicki Minaj toegegeven dat ze de situatie verkeerd ingeschat had en dat haar uitspraak misplaatst was:

En Minaj antwoordde daarop dankbaar:

Ceci n'est pas une catfight. We hebben allemaal bepaalde privileges waar we ons soms niet altijd bewust van zijn. Dat is niet onze schuld. Daar hebben we niet voor gekozen. Maar het is wel belangrijk om die privileges te herkennen en te erkennen. Anders is elke discussie over gelijkheid weinig waardevol. Want feminisme wil zeggen dat je strijdt voor de kansen van iedereen. Ongeacht de voorsprong of achterstand die je hebt. En in dit geval: ongeacht de omvang van je achterwerk.

Delen

Feminisme wil zeggen dat je strijdt voor de kansen van iedereen. Ongeacht de voorsprong of achterstand die je hebt. En in dit geval: ongeacht de omvang van je achterwerk

.

Als een situatie problematisch is, dan is die situatie problematisch en dan is het niet nodig om daar een partij in te kiezen. Het is hier tenslotte geen wedstrijd over wie 't meeste afziet in onze maatschappij. We zien allemaal genoeg af. Huidskleur, lichaamstype, sociale klasse, seksualiteit, seksuele oriëntatie, geslacht, opleiding.... Ze mogen elkaar niet uitsluiten, maar aanvullen en versterken. De discussie over gendergelijkheid moet alle vormen van genderongelijkheid in acht nemen. My anaconda don't want none of this Bad Blood, hun.

Lees meer over:

Onze partners