Uitvaarten anno nu: hoe begin je aan het einde?

31/10/17 om 21:00 - Bijgewerkt om 18:22

Bron: Knack Weekend

Belastingen en de dood, het zijn de enige twee zekerheden in het leven. Elk van ons zal ooit een begrafenis moeten organiseren en snel honderden beslissingen moeten nemen over dingen waar hij misschien nooit over heeft nagedacht. Wij legden ons oor te luisteren bij ervarings- en andere deskundigen.

Een goede begrafenis is een vorm van levenskunst', stelt Hannah (47). Eentje waar haar familie jammer genoeg goed in is geworden, nadat ze haar vader, moeder, peter en broer heeft verloren. 'Het is een eerbetoon en ook een erkenning voor het verlies. Je creëert een herinnering waar je mee verder kunt en dat haspel je niet zomaar af. In loving memory, zeggen ze in het Engels. Dat lijkt me een goede gids.' Hannahs vader en moeder kregen een traditioneel afscheid. 'We zijn een degelijke katholieke familie, dus was er een mis, met klassieke muziek, maar ook met zelfgeschreven teksten. Voor mijn peter lag dat anders. Hij was een vrije geest, een beetje artistiek, een drukker. Voor hem hebben we een burgerlijke dienst gehouden, hij is begraven in de trui van zijn filmclub, zijn vrienden en familie zijn komen spreken en bij het buitengaan zong Tom Waits Closing Time. We hebben ook met de drukker gediscussieerd, want we wilden absoluut zijn lievelingsletter op het bidprentje. De directeur van het RVT waar hij woonde, vertelde dat het zo mooi was dat het hem kippenvel had bezorgd. Na de crematie gingen we om vijf uur naar het kerkhof. Het was november, het werd net donker en het had gesneeuwd. Het licht was magisch mooi. Een speciale dag, voor een speciaal mens.'
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners