Ook ik zat op de Abdijschool
woensdag 06 oktober 2010 om 14u05
Een zaterdagochtend zoals elke andere. Niet te vroeg uit bed, rustig een koffietje drinken terwijl ik de krant lees en daarna met de hele familie naar de zaterdagse markt. Bij de koffie liep het even anders. “Seksueel misbruik in de Abdijschool” kopte De Standaard. Laat de Abdijschool nu net de school zijn waar ik mijn drie laatste jaren van de humaniora doorbracht. Drie prachtige jaren.
De inleiding van het artikel maakte al meteen duidelijk dat het niet om ‘mijn’ Abdijschool – die van Dendermonde – ging, maar wel om die andere in de buurt van Brugge. Die waar ook de prinsen Filip en Laurent eventjes school liepen. Hoewel de aanklacht tegen een andere benedictijnenschool gericht was, begin je je plots vragen te stellen. Gebeurde dat ook bij ons op school?
Toevallig – hoewel zo toevallig is dat momenteel natuurlijk niet – kwam ongeveer op dat moment een studiegenoot uit Dendermonde die ondertussen huisarts is, op een medisch discussieforum tussen in een discussie over seksueel misbruik door geestelijken. Hij vertelde daarin dat ook op zijn school – de mijne dus – seksueel misbruik voorkwam. Slikken. En een mailtje naar hem sturen om meer informatie te vragen, want ik heb daar zelf nooit iets van gemerkt. Het antwoord kwam al snel, met naam en toenaam van enkele paters en leerlingen. Bij enkele van deze namen was het weer slikken. Was ik dan zo blind geweest? Hoe is het mogelijk dat ik daar niets van gemerkt heb? Misschien speelt mee dat ik pas de laatste drie jaar van de humaniora op de school verbleef en het misbruik zich in de lagere cyclus afspeelde. Maar toch. Kan het dat ik daar niets van gemerkt heb?
Van de studiegenoot, ondertussen huisarts, wist ik dat hij na zijn schoolcarrière in de Abdijschool niets meer met de school te maken wou hebben. Nu weet ik waarom. Zelf heb ik steeds gezegd dat als ik eens ik zonen zou hebben, ik graag zou hebben dat ze naar de Abdijschool gingen. Zeg je dat als je weet dat er kinderen seksueel misbruikt werden op die school? Voor u vraagt of ik mijn zonen, met wat ik vandaag weet, nog naar de Abdijschool zou sturen: enkele jaren geleden sloot de school haar deuren.
Op de website van de abdij staat vandaag een tekst van de huidige abt, Dom Gerard die toen mijn leraar Latijn was, waarin hij ingaat op het seksueel misbruik op de school. Een openhartige tekst waarin geen excuses gezocht worden. “Diep geraakt en beschaamd bieden we onze verontschuldigingen aan tegenover alle slachtoffers van seksueel geweld door medebroeders in onze Abdijschool”, schrijft hij op het einde van de brief namens de abdijgemeenschap. Woorden die me nog steeds diep raken. Want ik had een mooie tijd op de Abdijschool en ondertussen werden er andere jongens misbruikt.
Wie en wat ik vandaag ben, heb ik voor een groot stuk te danken aan de Abdijschool. Daar blijf ik de school ook dankbaar voor. Moet ik dat alles nu overboord kieperen omdat er enkele rotte appels tussen zaten die verschrikkelijke feiten hebben gepleegd? De feiten zomaar achteloos naast je neerleggen kan ook niet. Je voelt je voor een stuk verraden door bepaalde mensen. Zo blijf ik met een dubbel gevoel achter. Een dubbel gevoel dat sterke emoties losmaakt. Emoties die moeilijk met elkaar te verzoenen zijn. Emoties die ik vandaag nog steeds niet goed kan plaatsen.
Filip Ceulemans
Reacties
Ik was aangenaam verrast met de tekst van Dom Gerard -momenteel Abt- op de Website op de Abdijgemeenschap van Dendermonde. Maar er zijn woorden en er zijn daden. Als de Abdijgemeenschap in hun daden hun eigen oud-studenten de deur tegen de neus slaan dan blijft er van die mooie woorden niet veel meer over. Ik heb de paters Benedictijnen altijd tot op zekere hoogte gesteund. Maar dankbaar zijn ze mij daar absoluut niet voor. Ik ben zelf niet lichamelijk misbruikt, al heb ik wel een heleboel nare ervaringen die ik na 20 jaar nog steeds niet heb verwerkt. Maar dat zal hun blijkbaar worst wezen. Via het internet had ik contact met iemand die werkelijk misbruikt werd door Dom Robert. Vele mooie woorden ten spijt, deze man heeft een advocaat onder de arm moeten nemen. Een mens zou op de lange duur al veel liever hebben dat de Paters Benedictijnen NIETS op hun site gezet hadden. Want zeg nu eerlijk, wat zijn we allemaal met loze woorden. De Abdijgemeenschap zou beter eens echt in het rijne komen met haar oud-studenten en zich met de oud-studenten trachten te verzoenen in plaats van het conflictmodel na te streven. Maar ja, binnen de overblijvende 20 paters te Dendermonde zitten er natuurlijk verschillende karakters. Er zitten verzoeners tussen en ruziemakers. Het doet mij een beetje denken aan de politiek.
Beste Filip , Ik heb zelf ook op die abdijschool gezeten en heb ook verzoeken ontvangen van de paters. Zelf ben ik daar niet op ingegaan . Ik voel me geen slachtoffer . Later zag ik op Gentse katholieke scholen gelijke tred . Is Katholiek onderwijs daarom slecht , neen het onderwijs is van behoorlijk niveau . Je kan je beter vragen stellen over de kerk en diverse religieuze gemeenschappen . Religie het deugt niet het is één grote leugen . De vraag is dus of je dit op uw geweten wilt hebben als je kinderen naar een religieuze school stuurt . Wat schoolkeuze betreft het is nog de vraag of een school 20jaar later dezelfde goede opleiding geeft . Mijn ouders hebben mij met dit oogpunt in Gent naar school laten gaan en geven nu toe dat dit een foute keuze was .Die school had geen vergelijk met 20jaar terug . Kritisch ben ik wel geworden en 15 jaar terug heb ik me laten ontdopen . Misschien gaan we volgend jaar een dekseltje open doen over verplichte legerdienst en aanrandingen ???
Diep beschaamd zijn en excuses aanbieden is natuurlijk niet genoeg. Kindermisbruik is een misdrijf en men had de daders als men ze kende, moeten aangeven bij justitie. Maar neen, men zond ze liever weg in alle stilte of men stuurde ze naar een andere school, waar ze helemaal opnieuw mochten beginnen... Jij hebt geluk gehad en dan is het makkelijk om alleen naar het mooie te kijken in je herinneringen. Maar er zijn er velen die minder fortuinlijk waren dan jij en er decennia, of een half leven over zwegen of moesten zwijgen omdat niemand naar hen luisterde. Het plaatje van de "goede" abdijscholen (en ze zijn niet de enigen) is helaas minder fijn. Zo kon de kinderverkrachter van Zevenkerken, een man die ik kende, door het stilzwijgen van de paters, na zijn ontslag op de school een leven opbouwen als geëerd zakenman, in een secotr die hem veelvuldig bracht naar landen waar kindermisbruik oogluikend wordt toegestaan. Misselijk makend vind ik dat!
Reageer
Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.
Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:
Nieuwsbrief
Ontvang het recentste lifestyle nieuws wekelijks in uw mailbox!
Schrijf u in op KnackWeekend wekelijkse nieuwsbrief
Schrijf u in op KnackWeekend wekelijkse reizennieuwsbrief
Schrijf u in op KnackWeekend wekelijkse recepten
Schrijf u in op KnackWeekend wekelijks culinair nieuws
E-mail:
Even geduld, a.u.b.
