Vrije Tribune
Vrije Tribune
Knack.be geeft hier een forum aan columnisten en gastbloggers
Column

14/07/16 om 14:33 - Bijgewerkt om 14:39

Own Your Stereotype

Stereotyperingen zijn gesteund op negatieve connotaties, maar wat als je perfect aan een stereotype voldoet? Joppe De Campeneere beschrijft hoe hij als jongeman perfect past binnen het clichébeeld dat mensen nog hebben van de homogemeenschap, en hoe ook die homogemeenschap zich daarom soms tegen hem keert.

Own Your Stereotype

© Start To Fashion / Joppe De Campeneere

Stereotypes. We kennen ze allemaal, we krijgen er allemaal wel eens mee te maken, en wat mij betreft zouden we ze allemaal uit het dichtstbijzijnde venster moeten gooien, samen met -ik zeg maar wat- het patriarchaat, of Crocs.

Delen

Alles aan mij schreeuwt (of eerder, zingt) H O M O. En dat is best moeilijk geweest om te aanvaarden

Op zich is dat geen boude stelling, maar waar we het allemaal eens kunnen zijn dat stereotyperingen de vrucht zijn van een bekrompen levenshouding, blijft het resultaat vandaag nog bijzonder actief in onze maatschappij. En dat is net één van de grootste problemen met stereotypes: we laten ons er toch nog door leiden want niemand wil er aan één voldoen.

Volgens Urban Dictionary wordt een stereotype gebruikt om bepaald gedrag of bepaalde personen te categoriseren. Anderen begrijpen dat type persoon niet, dus ze gebruiken classificaties. Ze denken ook dat iedereen die binnen die classificaties past, zich op een bepaalde manier moet gedragen, of dat iedereen die zich gedraagt naar die classificaties zo'n type is. En zo reduceren stereotypes een hele groep van individuen tot één vastgestelde set van karaktereigenschappen en ideeën, samengesmolten tot eenheidsworst.

Een wandelend cliché

Stereotypes vernietigen alle gevoel van individualiteit, en dat is waarom niemand ooit degene wil zijn die ze effectief waarmaakt: het geeft je het gevoel 'gewoon' te zijn, dertien in een dozijn, vulgair bijna . Wel, vandaag ben ik hier om iets op te biechten. Om, op een manier, nog eens uit de kast te komen voor mezelf. Ik ben Joppe, achttien jaar oud, en ik ben een wandelend cliché.

Delen

Stereotypes vernietigen alle gevoel van individualiteit, en dat is waarom niemand ooit degene wil zijn die ze effectief waarmaakt: het geeft je het gevoel 'gewoon' te zijn, dertien in een dozijn, vulgair bijna

Het kan zijn dat die toegeving voor u niet veel lijkt, beste lezer, maar geloof me: het is iets waar ik al mee worstel sinds de dag dat ik voor het eerste uit de kast kwam, zo'n zes jaar geleden. Als een mode-, beauty- en musicaltheaterminnende jongeman met een extraverte persoonlijkheid die er niet voor terugdeinst zijn vrouwelijke kant te ontdekken, pas ik perfect binnen het stereotype dat bestaat rond homoseksuelen. Alles aan mij schreeuwt (of eerder, zingt) H O M O. En dat is best moeilijk geweest om te aanvaarden.

In het dagelijkse leven doe ik er immers alles aan om barrières stuk te slaan, om genderrollen te breken, en om wat 'de norm' is in onze maatschappij in vraag te stellen. Beeld je in hoe lastig het was, en het nog steeds is, om te moeten vaststellen dat je niet alle normen breekt, dat je niet zo onvoorspelbaar of uniek bent als je dacht. Om je minderwaardig, of zelfs mindermenselijk te voelen omdat je bij een stereotypering aansluit.

Mindermenselijk

De maatschappij heeft me namelijk meermaals duidelijk gemaakt dat het niet iets was om trots op te zijn. Van de vrienden die me zeiden dat iets wat ik deed me "heel erg hetero deed lijken" - met trots in hun stem, alsof het iets is om fier op te zijn als je als homo voor hetero kan doorgaan- tot anderen die me vertelden dat iets anders wat ik deed 'wel héél typisch gay was', met net genoeg spot in hun woorden om me beschaamd te doen voelen door mijn 'homogedrag.

Het balde allemaal samen tot een gevoel van aversie tegenover 'passen binnen een stereotype', en bij uitbreiding: tegenover mezelf, omdat ik binnen een stereotype pas. Noem het interne homofobie, bekrompenheid of discriminatie, het heeft me alleszins heel wat slapeloze nachten bezorgd.

Delen

Zelfs binnen de rangen van het LGBTQ+ front wordt er neergekeken op mannen die zich vrouwelijk of 'te gay' gedragen.

No fems

Wat naar mijn mening nog erger is, is het feit dat stereotype-shaming niet beperkt is tot mensen die buiten de gay community staan. Integendeel. Zelfs binnen de rangen van het LGBTQ+ front wordt er neergekeken op mannen die zich vrouwelijk of 'te gay' gedragen, op mannen die dat stereotype waarmaken. Velen zeggen dat het iedereen van de community in een slecht daglicht stelt, en dat het de negatieve kijk en de vooroordelen die buitenstaanders op holebi's hebben bevestigt.

Denk aan dating apps gericht op homo's: de term 'no fems', wat zo veel betekent als 'niet geïnteresseerd in mannen die zich 'te vrouwelijk' (en bij extensie dus 'te gay') gedragen', komt bijna even vaak voor als de onsmakelijke foto's van blote torso's.

Laat me dus even orde op zaken stellen: de fout ligt bij het stereotype zelf, bij zij die het misbruiken, en niet bij de mensen die toevallig in een stereotype passen, gewoon omdat ze zijn wie ze zijn.

Own your stereotype

Ik las recent het boek 'Binge', een collectie kortverhalen van de hand van Tyler Oakley, een bekende YouTuber en gepassioneerde vertegenwoordiger van de LGBTQ+ gemeenschap. In één van de hoofdstukken heeft hij het over stereotypes, en over hoe hij die probeerde te breken, alleen om uiteindelijk te beseffen dat hij ze (gedeeltelijk) waarmaakte. Dat hoofdstuk besluit hij door te zeggen: "So what? Sommige mensen passen binnen stereotypes. Is dat het einde van de wereld? In elke gemeenschap zullen er mensen zijn op wie elk stereotype van toepassing is, en mensen van wie net het tegendeel gezegd kan worden, en beide kanten zijn een waardevolle representatie van die gemeenschap."

Delen

De fout ligt bij het stereotype zelf, bij zij die het misbruiken, en niet bij de mensen die toevallig in een stereotype passen, gewoon omdat ze zijn wie ze zijn.

Het is tijd om het stereotype terug te nemen, en het ons eigen te maken. Akkoord, in een ideale wereld zouden stereotypes niet bestaan en zouden we ons geen zorgen moeten maken, maar dit is geen perfect wereld en stereotypes zijn nog steeds enorm aanwezig. Ik zal mij blijven inzetten om te verspreiden hoe onnodig en gedateerd stereotypes zijn, maar tot die tijd: draag je stereotype met trots. Eigen het je toe. Wees jezelf, onvoorwaardelijk. En onthou: passen binnen een stereotype maakt je niet minder menselijk dan iemand die dat stereotype breekt. Ik ben Joppe, achttien jaar oud, en ik maak schaamteloos en zonder excuses een stereotype waar.

Joppe De Campeneere.

Deze tekst verscheen op Joppe's blog StartToFashion.

Onze partners