Cathérine Ongenae
Cathérine Ongenae
Knack-medewerkster
Column

09/09/16 om 13:42 - Bijgewerkt om 15:33

Neem feminisme toch gewoon op in het leerplan

Nu er vaart in het nieuwe schooljaar komt, durft Knack-medewerkster Cathérine Ongenae de moeilijkste vraag stellen: hoe zit het met de lessen in gendergelijkheid?

Neem feminisme toch gewoon op in het leerplan

Klas © Getty Images/iStockphoto

Vrouwen vragen vaker opslag, maar krijgen het toch minder vaak dan mannen, bleek uit een recente Australisch onderzoek bij werkgevers en werknemers. Vrouwen zijn dus niet te bescheiden, zoals empowermenttrainingen ons laten geloven. Hun assertiviteit wordt gewoon vaker afgewezen. Volgens de loongegevens die worden verwerkt door SD Worx is die loonkloof er al aan het begin van hunloopbaan. Gemiddeld verdienen mannelijke starters maandelijks 3,8 procent meer dan vrouwelijke starters.

Delen

Vrouwen zijn niet te bescheiden, hun assertiviteit wordt gewoon vaker afgewezen.

Dat mag voor veel vrouwen geen opzienbarend nieuws zijn, toch is het belangrijk dat we het zwart op wit hebben. Weer een onderzoek dat op de genegeerde stapel van bewijslast kan in de zaak vrouwen vs de samenleving. Neen, ik wil het niet op de spits drijven. Uiteraard gaan we hier geen ruzie over maken. Maar mag ik op zijn minst vragen waarom deze gegevens, die toch aangeven dat er nog steeds genderongelijkheid is, niet ernstig worden genomen? Mag ik dan misschien ook weten waarom we de wil van een goddelijke patriarch, wiens bestaan nog steeds niet is bewezen, wél moeten respecteren? En waarom die god, als hij al bestaat, iets tegen vrouwen heeft?

Miljoenen verhalen

'God is duidelijk geen feminist', schreef de vorig jaar overleden BBC-journaliste Sue Lloyd-Roberts in het begin van haar boek 'De wereldwijde oorlog tegen vrouwen'. Als verslaggever reisde Lloyd-Roberts dertig jaar lang de wereld rond om te berichten over gevallen van schending van de mensenrechten, corruptie en milieuvervuiling. In die smerigheid zag ze een patroon: waar ze ook kwam, vrouwen waren slechter af dan mannen. Ze worden besneden, ze mogen niet alleen het huis uit, ze worden gedood als ze de eer van de familie schenden. En ze worden minder betaald: ook al zag de auteur gruwelijke dingen gebeuren, ze relativeert deze net iets minder gewelddadige vorm van onrecht niet. Sue Lloyd-Roberts was er namelijk van overtuigd dat het niet enkel gebeurt met vrouwen die pech hebben. Maar maak dat de samenleving maar eens wijs. Er zijn miljoenen verhalen te vertellen, maar de interesse ervoor blijft beperkt.

'Wereldwijd zijn vrouwen slechter af dan mannen' schreef ik vorig jaar in de inleiding van het boek #Seksisme. Die zin triggerde een mannelijke researcher van het duidingsprogramma De Afspraak. Dat klopte niet, vond hij. Kinderen hadden het vast nog moeilijker, en de zwarte mannen in de gevangenissen van de VS ook. Ik wist niet wat ik hoorde. Of hij dan tenminste verder had gelezen dan pagina 3, vroeg ik hem? Nee, dat had hij niet gedaan.

Hoe komt dat toch, dat men nog steeds zo blind en onverschillig is voor vrouwenrechten? Hoe verantwoord je dat?

Poetstrolleys van Vileda

De enige reden die ik voor dat fenomeen kan bedenken, is: onwetendheid. Veel mannen en vrouwen weten het niet omdat ze er niets over geleerd hebben als kind. Sterker nog, die genderongelijkheid, en ook de tolerantie ervoor, wordt al van kindsbeen als normaal voorgesteld. Wie me niet gelooft nodig ik vriendelijk uit om morgen eens een kijkje te nemen in een grote speelgoedketen, en nota te nemen van de verdeling van het speelgoed. Kijk goed naar de meisjeshoek, kijk goed naar de jongenshoek. Zoek de plastic wasmachines en de poetstrolleys van Vileda. Zoek de avontuurlijke wildernisgadgets en de Action Mans. Zo wordt aan kleine jongens en kleine meisjes geleerd in welk hokje ze thuishoren. Gelukkig zijn die kinderen tot op bepaalde leeftijd immuun voor die hokjes en spelen ze met alles wat hun fantasie prikkelt, maar op een bepaald moment houdt dat op en werpt het werk van de maatschappelijke kneedmachine zijn vruchten af.

Delen

We zouden moeten ingrijpen met genderlessen.

Dan, op dat punt, zouden we moeten ingrijpen met genderlessen. Het is geen toeval dat in Zweden, het land dat het beste scoort op de ranking van gendergelijkheid, alle meisjes van zestien sinds dit jaar het boekje 'We should all be feminists' van de Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie krijgen. Persoonlijk zou ik het ook aan alle jongens geven. Gendergelijkheid belangt ook hen aan.

Als we willen dat de samenleving aangenamer wordt, dat geweld verdwijnt, dat de loonkloof eindelijk sluit en dat men ophoudt met het lichaam van meisjes en vrouwen te seksualiseren en objectiveren, moeten we die kinderen opnieuw leren wat hun rechten zijn. Neem feminisme toch gewoon op in het leerplan! Aan wie de invulling doet van het proefproject burgerzin dat in 2017 in het GO! start: knoop het in jullie oren. Het verschil kan hier en nu gemaakt worden als men ophoudt met die enorme stapel bewijzen te negeren. Uw dochters en uw zonen zullen u later dankbaar zijn.

Cathérine Ongenae

Onze partners