Cathérine Ongenae
Cathérine Ongenae
Knack-medewerkster
Column

29/07/16 om 13:42 - Bijgewerkt om 14:13

Bang voor vrouwen?

Agressie tegenover vrouwen lijkt de normaalste zaak van de wereld. Het is niet omdat het zomer is, dat we in slaap moeten vallen, waarschuwt Knack-medewerkster Cathérine Ongenae.

Bang voor vrouwen?

'Hang that bitch', dat scandeert men over Hillary Clinton op de rally's van Trump. En dat passeert. © Flickr

Zucht en kreun, vriendinnen, want onze gebeden zijn verhoord. Er bestaan nu ook Pokémon-vibrators. Wat wil een vrouw nog meer?

Eten zonder te verdikken, en de man van hun dromen, zo blijkt uit interviews met IS-vrouwen die hun leven willen geven voor het kalifaat. Klinkt als een artikel in Flair en Cosmopolitan, vindt u niet? De mannen krijgen zeventig maagden, de vrouwen één man maar wel een goeie en alle zoetigheden die ze maar willen. Vrouwen willen liefde, mannen willen seks: Mars en Venus en het terrorisme. Het verwondert me dat men er geen handtas van Hermès bij doet.

Nu lijkt Pokémoan, de vibrator, me een stuk veiliger dan het echte virtuele spel. Zelfs zonder actieve terreurgroep in de regio zou ik er niet aan beginnen. Mensen lopen onder auto's, vallen in het water en doen andere ongelukken om virtuele beesten te vangen. Dat het spel net zo goed een afleidingsmanoeuvre kan zijn van IS, of een manier om duizenden mensen naar eenzelfde plek te leiden om op te blazen: geen mens die daaraan denkt.

Onechte beestjes

Ik dacht altijd dat de vrouwenzaak moeilijk is omdat mensen zich niet meer engageren. Maar mensen engageren zich wel. Men engageert zich voor dingen die niet bestaan, een god of onechte beestjes. Eerder dat dan dat men een nieuwsbericht bekijkt en beslist dat het zo niet verder kan. En omdat het zomer is, passeert er heel wat nieuws ongezien. Weer of geen weer, het bedreigen en pijn doen van vrouwen gaat gewoon verder.

Delen

'Haha, de vrouwtjes, ze hebben weer iets gevonden om over te zeuren.'

Tien dagen geleden stak een Moslimman in een Frans vakantieoord een vrouw en haar drie dochters neer. Eerst dacht men omdat ze niet zedig gekleed waren, maar het was omdat de vader van de drie meisjes een schunnig gebaar zou hebben gemaakt ter hoogte van zijn kruis. Wat ik niet begrijp: waarom die waarom-vraag? Zijn er dan goede redenen om vrouwen neer te steken?

Toch mag je niet zomaar stellen dat er een probleem is met bepaalde mannen en hun toxische agressie. Als je dat doet, trek je voorbarige conclusies. Ik moest er in een Facebookdiscussie de cijfers van de VN bijhalen om aan te tonen dat er een ernstig probleem is. Op de vraag of er dan gegronde redenen zijn om vrouwen genitaal te verminken, om hen aan te randen, om hen te misbruiken in conflicten, om hen te intimideren, bleef het stil aan de andere kant.

Verminking light

Het bleef stil omdat men wel weet wat de reden is van dat vrouwelijk leed. Het gaat over domineren. Klein houden. Vandaar de stuitende lichtvoetigheid waarmee men omgaat met dit probleem. ('Haha, de vrouwtjes, ze hebben weer iets gevonden om over te zeuren.')

Een maand geleden verscheen in The Economist een pleidooi om anders naar genetische mutilatie te kijken. Het lijkt een onmogelijk uit te roeien praktijk, dus waarom geen lichte vorm goedkeuren, zo klonk het. Een lightversie van verminking van vrouwelijke geslachtsorganen: wie bedenkt het? Uiteraard kwamen er woedende reacties (onder andere van MR-politica Assita Kanko in The Guardian), maar toch. Het zegt iets over hoe vergiftigd de kijk van bepaalde bevolkingsgroepen op vrouwelijke seksualiteit is. Alsof ze er bang voor zijn.

Delen

Er scheelt niets met de mensen die proberen om de wereld tot een betere, leukere en veiliger plek te maken door vrouwen en meisjes te leren wat hun rechten zijn. Er scheelt wel iets met mensen die denken dat feministen een denkbeeldige strijd voeren en het zelf zoeken.

De angst voor vrouwen, en dan vooral voor autonome vrouwen, is epidemisch. De angst voor Hillary Clinton, bijvoorbeeld, zou de wereld zelfs een president als Donald Trump kunnen opleveren. 'Hang that bitch', dat scandeert men op de rally's van Trump. En dat passeert. De suggestie van een lynchpartij, maar te weinig mensen die daarvan wakker liggen.

Bedreigd met verkrachting

Enkele dagen geleden kondigde de Amerikaanse auteur en feministe Jessica Valenti aan dat ze zich terugtrekt uit de sociale media. Iemand had gedreigd om haar vijfjarige dochter te verkrachten, want dat is blijkbaar wat feministen verdienen. Opnieuw een dreigement gericht op een meisje, zomaar online te lezen voor iedereen, uiteraard gepubliceerd door een trol met een schuilnaam.

Vrouwen worden continu monddood gemaakt. Het gebeurt overal, ook bij ons. Of het nu een bedreiging is, of een poging om hen voor te stellen als hysterische feminazi's: het is standaard. Maar het is een standaard waar ik me niet bij neer wil leggen.

Dus het spijt me (of eigenlijk niet) als ik je wakker schud op je strandmat, of je uit je Pokémonwereld haal, maar voor eens en voor altijd: er scheelt niets met de mensen die proberen om de wereld tot een betere, leukere en veiliger plek te maken door vrouwen en meisjes te leren wat hun rechten zijn.

Er scheelt wel iets met mensen die denken dat feministen een denkbeeldige strijd voeren en het zelf zoeken. Het is tijd om wakker te worden en duidelijk te kiezen tot welke groep jij wil horen.

Onze partners