Oude stijl, charme troef

22/03/13 om 15:48 - Bijgewerkt om 15:48

Een Gents architectenkoppel geniet van hun tuin, waar de charme van weleer nog hoogtij mag vieren. "Voor ons mag een tuin een tuin blijven."

Ze zijn de bedenkers van moderne en strak gestileerde woningen en bedrijfsgebouwen, maar zelf zijn ze al meer dan twintig jaar heel gelukkig in hun interbellum art-decohuis met tuin in Gentbrugge. Achter de liefde die het architectenkoppel Romain Waerenburgh en Pascale Dewever voor deze plek koesteren, zit een mooi verhaal. "Vroeger woonden we in het centrum van Gent in een heel klein huisje met enkel een binnenplaatsje", vertelt Pascale. "Toen onze zoon geboren werd, droomden we van een tuin waarin hij zou kunnen spelen. Een klassieke reden waarom we dus zijn beginnen uitkijken naar een eigen huis met wat meer ruimte en met een stukje grond."

DIT IS HET!

Op een bepaald moment stapten ze een immobiliënzaak binnen om informatie te krijgen over een pand dat hen eigenlijk maar matig interesseerde. "Toen zag ik de foto's van dit huis op het bureau van de makelaar liggen. Het was een nieuw dossier dat nog maar net was binnengekomen en zelfs nog niet geafficheerd stond. "Dat is wat ik wil", zei ik tegen de man, die het eerst allemaal niet zo goed begreep. Dat ik zo vastberaden was, had z'n redenen. Dit huis met zijn prachtige tuin met oude bomen was in mijn kindertijd namelijk van mijn grootvader geweest. Ik zag de foto's op dat bureau liggen en alle herinneringen van uren speelplezier in die geweldige tuin kwamen terug. Toen we het kantoor buitenstapten, was de aankoop beklonken."

OPFRISBEURT

Toen Romain, Pascale en hun zoontje het huis betrokken, had het een opfrisbeurt nodig en dat gold ook voor de tuin. De huurders die er de laatste jaren gewoond hadden, hadden alles z'n gang laten gaan. Een grondige snoeibeurt drong zich op en talrijke uitlopers van bomen werden door de kersverse eigenaars eigenhandig weggehaald. "We hebben erg veel gesnoeid en een aantal bestaande planten en struiken verplaatst. Soms was dat omwille van de grote wortelkluiten een behoorlijke klus, maar ze hebben het allemaal gehaald", aldus Pascale.

"Werken in de tuin vraagt voor ons geen moeite", gaat ze voort. "Onlangs hoorde ik nog het verhaal van mensen met een prachtig huis en een grote tuin, helemaal verbouwd en tiptop in orde. Dat gaan ze nu verkopen omdat ze vinden dat de tuin te veel onderhoud vraagt. Dat kennen wij dus niet. We klussen wat tussendoor en af en toe wat in het weekend. In de tuin werken is geen obsessie, we doen dat gewoon heel graag. En tijdens de winter mag onze tuin rusten. Dan gaan we niets forceren om er toch nog wat uit te halen. De natuur valt dan stil en dat mag de tuin ook. Zodra de lente in de lucht hangt, schieten we weer in actie."

GROENE OASE

"Veel heeft er misschien ook mee te maken dat we geen gesofisticeerde tuin willen", vervolgt de gastvrouw. "Voor mij mag een tuin een tuin blijven. Ik wil niet dat het een verlengde is van het woonhuis, zoals de filosofie van tegenwoordig het vereist."

Oude bomen met mooie vormen en een sierlijk bijgebouw dat volledig begroeid is met klimop, wilde wingerd en kamperfoelie maken de charme van de oude tuin compleet. En dan zijn er de 'zelfstandige beesten', zoals de eigenaars ze noemen: tuinvogels zoals een nachtegaal en een groene specht, en hun vier loslopende kippen. Of die dan niet alles kapot scharrelen? "Nee hoor," lacht Pascale, "ze hebben respect voor mijn werk. Ze genieten van hun vrijheid en gaan 's avonds spontaan terug in hun nachtverblijf. Daar leggen ze ook hun eieren, al vinden we er soms ook in het wild."

Beuken, hazelaars, esdoorns en een tulpenboom maken van de tuin een groene oase. Dat ze in de zomer voor heel wat schaduw zorgen vinden de eigenaars geen bezwaar. "Gelukkig zijn we geen zonnekloppers", zegt Pascale.

CHARME BOVEN COMFORT

Naast de oude bomen zien we hier haagbeuk en veel stevige struiken zoals meidoorn en rododendron, die in de late lente de borders in een prachtige dieproze kleurenpracht hullen. Als er al nieuwe bloeiende planten worden aangekocht, gaan de eigenaars bewust op zoek naar planten zoals oude rozen of bepaalde geraniumsoorten, die passen binnen deze tuin die nog altijd de tijd van de grootvader van Pascale uitstraalt. Ook de tuinmeubels passen hier wonderwel in het geheel. "Ik heb een hekel aan kunststof", verklaart Pascale haar keuze voor sierlijke ijzeren tuinmeubeltjes en houten ligstoelen. "Ze zijn misschien wat moeilijker te onderhouden en wat logger om te verplaatsen, maar ik vind ze zoveel meer charme hebben."

Tekst: Sigyn Elst

Foto's: Veronique De Walsche/Artifix

Onze partners