In de hiel van de laars

18/07/18 om 12:27 - Bijgewerkt om 14:23

Soms moet je van de geijkte paden durven afwijken. Dus laat Nest Firenze, Venetië en Toscane links liggen om Puglia te ontdekken, in het spoor van Justin Timberlake en Madonna. Het begin van een verslaving.

In de hiel van de laars

Polignano a Mare, perfect in zijn eenvoud. © Heikki Verdurme

Als we op een mooie ochtend binnenstappen in Borgo Egnazia, onze elegante en helaas tijdelijke vijfsterrenstek, meen ik in een flits een bekend gezicht te zien. Een verraste blik later weet ik dat het om acteur Martin Sheen gaat, die hier discreet onopvallend zit te wezen. 's Anderdaags, bij het rijkelijke ontbijt, sta ik gezellig vegan cake with strawberries and basil op te scheppen naast een Britse collega van hem. Net zo bekend, generaties jonger, maar relaxed met witte sokken in zijn sandalen. In deze zuidelijke contreien is er meer nodig voor je de lokale Luigi's uit hun lood slaat. Of zoals Pasquale, de hotelvriend of the stars, het met zijn dik Italiaans accent zegt: "Nobody cares. Even if you are a big celebrity, we won't bother you." Het verklaart waarom Justin Timberlake hier zijn huwelijksfeestje organiseerde en waarom Madonna hier, aan de arm van Pasquale, incognito en zonder bodyguards de deur uit kan.

Ouderwetse levenskwaliteit

Borgo Egnazia heeft de allures van een oud Italiaans dorp, zo een waar je blijft hangen.

Borgo Egnazia heeft de allures van een oud Italiaans dorp, zo een waar je blijft hangen. © Heikki Verdurme

Nu je 's zomers in Toscane over de koppen moet lopen en ze in Venetië toeristen liever zien gaan dan komen, zakt de globetrotter naar de hiel van de Italiaanse laars af. Nadat de plaatselijke jeugd hier massaal vertrok op zoek naar een spannender leven in Milaan of Rome, keert die nu druppelsgewijs terug. De rustige roots blijven trekken. Op naar Puglia dus, de olijfschuur van Europa. Een authentieke plek waar het leven gezapig is en de mensen zacht. Hier mag je even proeven van dat zalige bestaan en hun klein geluk gadeslaan, door te cruisen over slecht aangelegde maffiawegen, hobbelend van het ene gehucht naar het andere.

Het hoteldomein wordt omringd door uitgestrekte olijfgaarden met unieke eeuwenoude olijfknarren.

Het hoteldomein wordt omringd door uitgestrekte olijfgaarden met unieke eeuwenoude olijfknarren. © Heikki Verdurme

Borgo Egnazia achterlaten vraagt een inspanning. Hier waan je je in een Italiaans dorp en er is genoeg om je verantwoord bezig te houden: van heerlijke zwembaden over een life changing spa tot kookcursussen. Geen glanzende glamour, wel authentieke materialen en ervaringen. Het domein, nog steeds in familiehanden, wil je de oprechte liefde voor de streek doorgeven. Tips bij de vleet dus. In Puglia rijg je ook de onaangetaste karakterstadjes aan elkaar. En terwijl je dat doet, rij je door een landschap dat je nooit eerder zag. We hebben het hier niet over de vele olijfboompjes, wel over een oneindige horizon vol kromme, knoestige kolossen. Elk exemplaar is een fotogeniek kunstwerk op zich. Verdwalen was nooit eerder zo interessant.

Getest en goedgekeurd

Pescaria, een eigentijdse visbar in Polignano, verleidt jong en oud met zijn kleine hapjes. Een snelle plek waar je lang blijft zitten.

Pescaria, een eigentijdse visbar in Polignano, verleidt jong en oud met zijn kleine hapjes. Een snelle plek waar je lang blijft zitten. © Heikki Verdurme

1. Pescaria, Polignano (www.pescaria.it): eigentijdse visbar met rauwe en bereide vis voor geen geld. Kleine hapjes die smaken naar meer.

2. Caruso, in Polignano en Monopoli: alle wegen leiden naar Caruso, waar je aanschuift voor heerlijke gelato.

3. Caffè Venezia, Monopoli: (www.premiatocaffevenezia.it): zalige aperitiefplek op een heerlijk plein, om enthousiast te integreren.

4. L'Aratro, Alberobello (www.ristorantearatro.it): gelegen op een toeristische plek, maar geen toeristisch restaurant. Hier wordt voortreffelijk gekookt met alleen lokale ingrediënten.

IJsjesfanaten reppen zich naar Polignano en Monopoli waar Caruso geduldig wacht.

IJsjesfanaten reppen zich naar Polignano en Monopoli waar Caruso geduldig wacht. © Heikki Verdurme

5. La Taverna del Duca, Locorotondo (www.tavernadelducascatigna.it): je loopt er zo voorbij en dat zou zonde zijn. In dit heldere restaurant eet je uit wondermooie keramiek de perfecte pasta.

6. Ricardo Caffè, Ostuni (www.riccardocaffe.com): de hipste tent in Ostuni. Op de trappen of in het grottengeweld aperitief je in stijl.

7. Pizzeria del Portico, Fasano (Portici delle Teresiane): je kunt Puglia niet verlaten zonder een punt pizza. Hier kom je binnen via de keuken en geniet je met volle teugen.

8. Macchiaviva, Grottaglie (www.macchiavivabistrot.it): niet de meest aantrekkelijke plek om binnen te stappen, maar zodra je proeft, ben je overtuigd.

9. Masseria Bagnara (www.caractere.be): uitstekend adres voor wie ook eens naar de kust aan de Ionische Zee wil.

Duizend kabouterhuisjes

Dat gaat ook op voor de gehuchten die we aandoen. Polignano lijkt geboetseerd bovenop de grillige kustlijn: witgekalkte huizen die gevaarlijk over scherpe kliffen hellen en uitkijken op de felblauwe Adriatische Zee. Bordjes of pijlen zijn er niet. De wind toont je waar je moet zijn. Het belangrijkste standbeeld is dat van Domenico Modugno, die ons de wereldhit Volare schonk en hier geboren werd.

In de haven van Monopoli, geen dure jachten wel krakkemikkige vissersboten die naarstig in- en uitvaren.

In de haven van Monopoli, geen dure jachten wel krakkemikkige vissersboten die naarstig in- en uitvaren. © Heikki Verdurme

In Monopoli, luttele kilometers verder, is de haven dan weer het kloppende hart. Geen potsierlijke jachten tussen deze verweerde stadsgevels, maar kleurrijke, gehavende vissersschuiten die in- en uitvaren terwijl de familie liefdevol op de kade staat te wuiven. Hoewel de avond valt en het een doordeweekse dag is, zit de kathedraal aardig vol. Eerst wordt er ingetogen gebeden, daarna verzameld om de laatste dorpsnieuwtjes uit te wisselen, met een knie op de kerkstoel.

Alberobello, niet toevallig werelderfgoed, grossiert in trulli en bevreemdende, maar zeer poëtische plaatjes.

Alberobello, niet toevallig werelderfgoed, grossiert in trulli en bevreemdende, maar zeer poëtische plaatjes. © Heikki Verdurme

Richting Alberobello, in de Valle d'Itria, verandert het landschap in een soort prehistorisch decor, een hobbitland met Eftelingallures. Glooiingen vol trulli, ronde, witte kalkstenen huisjes met een vrolijk puntdak uit de zestiende eeuw. Werelderfgoed waar Alberobello trots in grossiert: het stadje telt wel duizend van deze kabouterwoningen. Pal tegenover het populaire Rione Monti bevindt zich het veel puurdere Rione Aia Piccola. Van hieruit krijg je een perfect uitzicht op die trullischoonheid terwijl je aan het toeristengeharrewar ontsnapt.

Tien generaties keramiek

Waar men ook gaat langs Italiaanse wegen, komt men bankzittende mannetjes tegen.

Waar men ook gaat langs Italiaanse wegen, komt men bankzittende mannetjes tegen. © Heikki Verdurme

Hoewel het moeilijk is om deze trullihoofdstad te overtreffen, doen Locorotondo, Cisternino en Ostuni verdienstelijke pogingen: ingeslapen labyrintstadjes waar in de smalle klimsteegjes was hangt te drogen en het onmogelijk is om uit te dokteren welk venster bij welke deur hoort. Een ingewikkelde puzzel die zich nooit opnieuw laat leggen. Oude mannetjes met wandelstokken en hoedjes bevolken de dorpspleinen. Als om ons, nieuwsgierige bezoekers, helemaal rond hun vinger te winden. Wat moeiteloos lukt.

Vincenzo Del Monaco vaart zijn eigen, kunstzinnige keramiekkoers.

Vincenzo Del Monaco vaart zijn eigen, kunstzinnige keramiekkoers. © Heikki Verdurme

We eindigen landinwaarts, in Grottaglie, de thuis van een vijftigtal keramiekateliers. Zowat alle keramiek die de voorbij week ons pad kruiste, werd hier handgemaakt. Alle wegen leiden naar Del Monaco, ondertussen goed voor de tiende generatie en gesticht in 1560. Terwijl Paus Johannes Paulus vanaf de muur het eeuwenoude grottenatelier zegent, kijken de oma's televisie in een donker hoekje, en is Vincenzo om de hoek naarstig aan de abstracte slag. Er wordt gefluisterd dat de familie Ruffo di Calabria, denk koningin Paola, hier sinds mensenheugenis haar serviesbestellingen plaatst. Een van de Russische oligarchen wilde meteen alles inladen voor een feestje op zijn jacht. Maar bij Del Monaco wordt alleen op bestelling gedraaid. Elk servies is uniek en vergt dus geduld. Je eigen, unieke driedelige set heb je vanaf 60 euro. Alweer een reden om terug te keren.

Goed om te weten

Caractère (www.caractere.be) is sinds 25 jaar de pionier in hotels met een bijzonder karakter, individuele beleefreizen en Buitengewoon-pakketten in Zuid-Europa. Wij verbleven met Caractère in Borgo Egnazia (5 sterren), een kindvriendelijk hotel met een uitstekende ligging, vlak bij de zee, met een geraffineerd kamercomfort, prachtige tuinen en vele ontspanningsmogelijkheden. En in Masseria Bagnara (4 sterren), een elegant en smaakvol gerenoveerd hotel op een prachtig domein, waar we genoten van de gastvrijheid, de lekkere keuken en de complete rust.

Onze huurauto boekten we via Sunny Cars (www.sunnycars.be). Voor de all-informule betaal je één prijs, alle verzekeringen en schadedekking inclusief. Allinwagens in Puglia: vanaf 260 euro per week. Met de Express Service (kleine meerprijs) hoef je bij aankomst niet te wachten op je auto en verlies je geen tijd.

Meer weten over Puglia? www.viaggiareinpuglia.it

Op het strandje in de buurt van Borgo Egnazia verzamelt jong en oud om te roddelen en ... te telefoneren.

Op het strandje in de buurt van Borgo Egnazia verzamelt jong en oud om te roddelen en ... te telefoneren. © Heikki Verdurme

In het minder populaire Rione Aia Piccola vind je het leven zoals het is. Geen souvenirshops, wel bijkletsen met de buren.

In het minder populaire Rione Aia Piccola vind je het leven zoals het is. Geen souvenirshops, wel bijkletsen met de buren. © Heikki Verdurme

Devotiehoekje in de keuken van L'Aratro in Alberobello: de chef mag dan wel overtuigd zijn van zijn lokale producten, een schietgebedje kan nooit kwaad.

Devotiehoekje in de keuken van L'Aratro in Alberobello: de chef mag dan wel overtuigd zijn van zijn lokale producten, een schietgebedje kan nooit kwaad. © Heikki Verdurme

De huizen mogen dan schots en scheef tegen elkaar leunen, de kerken heersen statig.

De huizen mogen dan schots en scheef tegen elkaar leunen, de kerken heersen statig. © Heikki Verdurme

Grottaglie, de thuis van meer dan 50 keramiekateliers.

Grottaglie, de thuis van meer dan 50 keramiekateliers. © Heikki Verdurme

Onze partners