Milaan: Een Italiaanse geschiedenis

27/02/12 om 10:55 - Bijgewerkt om 10:55

Het mooiste defile gisteren in Milaan was dat van Dolce e Gabbana. Al leek het bij wijlen meer een opera waarvan alleen de kostuums waren overgebleven, dan een modeshow.

Je identiteit affirmeren: een merk heeft dat soms nodig. Soms gaat het merk er te ver in, en dan is het resultaat voorspelbare, vervelende mode.

Niet zo bij Marni, dat altijd herkenbaar blijft, maar toch ook niet ter plaatste trappelt. Een klassieke collectie van Consuelo Catiglioni, dit seizoen, met iets van de jaren zestig (en witte collants en kabuki-schoenen).

Klassieker In een voormalig treindepot aan de Porta Genova showt Umit Benan zijn tweede damescollectie voor Trussardi. Aan het eind van de catwalk staan een paar pittoreske marktkraampjes (minder pittoresk dan de echte rommelmarkt voor de deur). De Trussardi-vrouw, dixit het perscommunique op ons zitje, durft het Peruviaanse Andesgebergte beklimmen (goed nieuws!). "Ze is nieuwsgierig en vol zelfvertrouwen, en wacht in stijl aan het station van Cusco op de trein naar de top van de Machi Picchu." Euhm, ok dan.

Benan gaat voluit voor tailoring: hij interpreteert mannensilhouetten, en geeft die een Peruviaanse toets. Folklorehoeden, wollen cardigans, lange rokken, in kleuren die je verwacht bij Trussardi: sienna, beige, cognac. Focus op een accessoire: de Manitu-tas, een adaptatie van een klassieker uit de archieven van Trussardi.

In showroomCalvin Klein en Ralph Lauren tonen hun New Yorkse catwalkcollecties altijd nog eens in Milaan, maar dan als presentaties, zonder modellen, elk in hun eigen showroom. De respectievelijke architectuur spreekt boekdelen: een barok herenhuis voor RL, een minimalistische ruimte in een opgekalefaterde garage voor CK.

Calvin Klein toont behalve Collection ook de CK Jeans en Underwear-lijnen. Maat het is toch vooral Francisco Costa's Collection-collectie, die indruk maakt.

Adembenemend Bij Dolce e Gabbana hangen kroonluchters versierd met rozen in de zaal. Maar de bloemen zijn van dichtbij gezien (we zitten bijna in de nok van de zaal) minder vers dan die bij Jil Sander. De ontwerpers zijn al enkele seizoenen in een conservatieve bui: hun mode is, op het eerste gezicht, geen mode.

Hun show is een operavoorstelling waarvan de costuums zijn overgebleven (we twijfelen er niet aan dat de catwalklooks voor winkels worden geherinterpreteerd als iets zeer draagbaar). De show wordt begeleid door aria's in de versie van Pavarotti, O Sole Mio in het bijzonder, en de kleren zijn misschien niet modern, maar wel adembenemend.

Capes en mantels met gouden borduursels, fluweel, tapisseriestoffen met bloemenprints. Een Italiaanse geschiedenis.

Ferragamo, zoals gewoonlijk in het beursgebouw aan Piazza Affari, opent donker, met zwarte pakken en lederen elementen die familie lijken van de mannencollectie van Saint Laurent voor komende winter. Later zijn er mooi uitgevoerde kaki militaire mantels, en tussenin paysannejurken met glinsterende kraaltjes of paisleymotieven. Chic.

Jesse Brouns

Onze partners