Tussen pa en paps

12/05/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:27

Ze mogen zich gelukkig prijzen, Jan en Stef. Als een van de weinige Vlaamse homokoppels slaagden ze erin een kind te adopteren. Ondanks een aangepaste wet loopt die procedure niet van een leien dakje. Waar knelt het schoentje voor homo's met een kinderwens ?

Onze dochter was twee weken oud toen ze halfweg 2007 bij ons kwam", vertellen Jan en Stef. "Na ruim drie jaar wachten hadden we het kind dat we al zo lang wilden." De kinderwens van het stel, dat in het belang van hun dochtertje anoniem wenst te blijven, flakkerde op in 2003, toen de invoering van het homohuwelijk adoptie op de agenda zette. "Via internet vernamen we dat binnenlandse adoptie de meest realistische optie was, ook al waren de wachttijden lang. Een gelukkig toeval voerde ons naar Gewenst Kind, een binnenlandse adoptiedienst die ons erop wees dat er juridisch gezien maar een van ons beide het kind kon adopteren. De andere werd medeouder. Gewenst Kind startte de adoptieprocedure op, maar we koesterden weinig hoop. Misschien hielp de dienst ons om niet van discriminatie te worden beschuldigd, en werd er in de praktijk geen gehoor gegeven aan onze aanvraag. Na onze eerste bijeenkomst bleek die vrees onterecht."
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners