Rechtvaardigheid

01/08/07 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:25

Weekend Knack gaat voor beter. Een zomer lang gaan we op zoek naar De Deugden anno 2007. Aflevering vijf : over rechtvaardigheid en de hachelijke interpretatie ervan. De meest onmisbare en grensoverschrijdende onder de deugden. De deugd ook waarvoor alle andere moeten samenspannen, zo immens is rechtvaardigheid. Ze is nooit af, bovendien. En de strijd tegen onrecht is nooit gestreden. Of hoe verdomd moeilijk het is om die kansen gelijk te verdelen.

Rechtvaardigheid, het is de enige deugd die wezenlijk goed is. Hangt de goedheid van moed af van datgene waarvoor die moed gebruikt wordt, rechtvaardigheid is áltijd en overal goed. Misschien is net dat de reden waarom de mensheid er al sinds dag één zijn tanden op stuk bijt. Want is de vraag naar de ultieme rechtvaardigheid niet de centrale vraag van élke filosofie, religie of ideologie ? Plato liet al meer dan twee millennia geleden Socrates in zowat elke dialoog moeilijk doen over het juiste begrip van rechtvaardigheid. Hij schreef zelfs een gedicht over rechtvaardigheid, want wat anders is de wereldberoemde Apologie van Socrates ? Rechtvaardigheid blijft ook daarna het hoofdmenu in de filosofische geschiedenis, en steekt extra de kop op in de achttiende eeuw bij Immanuel Kant en vooral, vorige eeuw nog, bij John Rawls. Religies, zoals het christendom, stelden dan weer heuse handboeken samen over rechtvaardigheid. Elke ideologie (het socialisme bij uitstek, de zelfverklaarde huisideologie van rechtvaardigheid) pretendeert het meest rechtvaardige samenlevingsmodel aan te hangen. En wat willen bewegingen als het feminisme meer dan een rechtvaardig evenwicht tussen man en vrouw ?
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners