Jean-Pierre,

11/06/08 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:25

Uzès, april 2008

Onder de lage arcaden van de place Dampmartin keek ik gisteren door het regengordijn naar de jonge blaadjes van de platanen op het pleintje en naar het sierlijke silhouet van een torentje op de achtergrond. Hoewel het weer niet veel slechter kon, herkende ik moeiteloos de onwezenlijke schoonheid van dit kleinood. Uzès leek wel uitgestorven, de tarte sucrée tutti frutti sur crème d'amandes was op, maar toch voelde het eerste graafschap van Frankrijk aan alsof ik er altijd al thuis was geweest. De oude gevels oogden stoer en toch elegant, doorleefd maar boordevol karakter. Op de smalle balkonnetjes genoten de bloempotten achter fraai gesmeed ijzerwerk van hun natte len...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners