"Ik wil mijn zoon mijn goede en slechte ervaringen meegeven"

05/11/08 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:26

Zijn vader droomde ervan dat hij imam zou worden. Uiteindelijk werd Fikret Aydemir (40) journalist, na een kort maar ontgoochelend professioneel oponthoud in de integratiesector. Hij is wars van betutteling, integreren moet je zelf doen volgens hem.

Het enige wat wezenlijk telt in zijn leven zijn Selma, zijn vrouw en hun zoon Arda.

"Kars, waar ik geboren ben, ligt in het noordoosten van Turkije, aan de grens met Georgië. Mijn vader werkte vanaf 1965 in Limburg in de mijn. In 1978 wou mijn oudste broer van nog geen achttien dat ook doen, maar dat kon alleen als mijn moeder ook in België woonde. Zij is toen met de vijf kinderen verhuisd naar Heusden-Zolder. Ons huis in Kars werd afgesloten, maar niet verkocht, omdat mijn ouders dachten dat het maar voor een paar maanden zou zijn, ten hoogste voor een jaar. Ik was negen en zat in de tweede klas. Op het Sint-Barbaracollege ben ik in drie dagen van de eerste, via de tweede naar de derde klas gegaan. Al mijn klasgenoten waren Turken, die school is trouwens nog altijd helemaal Turks. Na drie jaar stuurde mijn vader me voor zeven jaar op internaat in Bursa, de mooiste stad van Turkije. De sfeer was toen dusdanig dat mijn ouders van oordeel waren dat verder studeren hier voor ons niet mogelijk zou zijn en in Turkije wel."
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners