Het Atlantische hart

03/10/07 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:25

Ergens halfweg de grote plas liggen ze : de negen eilandjes van de Azoren. Hun glansrol in het weerbericht even niet meegerekend, hielden ze zich lang opvallend stil. Tot nu. Vastbesloten beginnen de Azorianen toeristisch uit te halen. En als eilandengroep zónder Bountystranden is dat niet evident. Vijf Azorische karaktertrekken op een rijtje.

De Azoren. Het is een naam die azuurblauwe hemelen oproept. Nóg blauwere wateren. Witter dan witte stranden. Een hondstrouwe zon. Gniffelende dolfijnen op aaiafstand. Een zwoel (en verplicht) dolce far niente. En een netjes afgezoomde rand van ranke palmbomen. Dat van die dolfijnen, is waar. Dat van het zalige nietsdoen ook een beetje, zónder die zwoele ondertoon dan. Maar de rest dus niet. Geen witte zandstranden. Geen helblauwe wateren. En al zeker geen volhardende zon.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners