Een geur als geen ander

09/12/09 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:26

Om trouw te blijven aan de originele formule van N°5, houdt Chanel de jasmijntraditie in Grasse bijna alleen in stand. Is investeren in een mythe in tijden van crisis verstandig ? Sofie Albrecht zocht het antwoord in de jasmijnvelden van Monsieur Mul.

Een hondje loopt nieuwsgierig rond, mannen in overall lopen de schuur in en uit, er staat een jeep met modderige banden... Op het eerste gezicht lijkt dit een doodgewoon erf. Alleen valt het rijtje fluoroze regenlaarzen met Chanel-logo uit de toon, net als de glimmende zwarte auto's met chauffeurs in kraakwitte hemden, die ons - journalisten-op-bezoek - helpen uitstappen. We worden verwelkomd door elegante Parisiennes : de pr-dames van Chanel. Van onder zijn pet bekijkt Joseph Mul, de zeventigjarige eigenaar van de boerderij, het tafereel. Hij is de vijfde generatie jasmijnkwekers in de familie. "Sinds 1840", zegt hij trots. "Mijn schoonzoon werkt mee in de zaak en ook de zevende generatie maakt zich klaar", voegt hij er met twinkelende ogen aan toe. M. Mul spreekt snel, in het lokale dialect, over de streek en het familiebedrijf. Als ik hem vraag wat de grootste uitdaging is, antwoordt hij zonder aarzelen : " Se maintenir. " Standhouden. In Grasse, het achterland van Nice, bieden projectontwikkelaars zotte prijzen voor gronden die erg gegeerd zijn. Voor Joseph Mul is verkopen geen optie. Dit is zijn leven, zijn geschiedenis en zijn toekomst. "We werken samen met andere eigenaars om projecten tegen te houden die onze gronden bedreigen. Chanel doet zijn best in Parijs en zet zijn advocaten in. We zitten immers in hetzelfde schuitje. Zonder onze jasmijn kunnen zij hun N°5 niet meer maken."
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners