De trage marathon is mooier

24/11/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 12:01

Bloeiende alpenweiden, hangende gletsjers en snurkers in de slaapzaal. De Tour des Dents du Midi, ooit de eerste marathon in het hooggebergte, biedt de trage wandelaar een afwisselende berghuttentocht. Kandidaat-stappers kunnen alvast aan hun conditie bijwerken tegen volgende zomer.

Of we de ramen van de wagon even willen sluiten ?" vraagt de machinist die de trein stopt op het steile smalspoor van Aigle naar Champéry. Donder en bliksem zorgen simultaan voor een overweldigend klank- en lichtspel. We zitten er middenin. Bolbliksems verontrusten mijn medepassagiers blijkbaar niet, maar hun ongenoegen over het oponthoud kunnen ze niet verbergen. "Heb je je trein gemist?" vraagt Steve Beck intussen in mijn mobiele telefoon. De persverantwoordelijke van Chablais Toerisme, die op mij wacht aan het station van Champéry, kan het nauwelijks geloven. Een trein met tien minuten vertraging gaat het verbeeldingsvermogen van een klokvaste Zwitser te boven. Tja, Belgische treinreizigers hebben duidelijk een ander verwachtingspatroon. Een half uur later delen we een fondue in een lokaal restaurant, terwijl de maan opkomt achter les Dents du Midi, de bergketen die ik morgen met Steve verken.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners