Dans de passie

24/12/08 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:26

"Dansen is de verticale uitdrukking van een horizontaal verlangen", gniffelt het gezegde. Nogal kort door de bocht, maar er is iets van aan. Dansen en passie, het is vaak een twee-eenheid. En laat dat bij salsa zelfs een wet zijn. Passie als ritme, passie als stijlfiguur. Een snelcursus en één nacht 'dirty dancing'.

"Kleinere stappen." "Vijf, zes, zeven." " Exibala." "Laten vallen. Loslaten." "Coca !" "Vijf, zes, zeven." "Niet naar de grond kijken." Vrijdag. Middernacht. Mijn eerste dans in een nokvolle Club Central, in het hart van Gent. Wim El Guapo Lefebvre leidt me, elegant maar kordaat. En geeft constant regieaanwijzingen. Die zijn nodig, toch zeker de eerste minuut. Het tempo ligt hoog, de laatste les alweer ver in het geheugen. En de vlotte en suggestieve souplesse van de koppels rondom doet mijn beginnersknieën knikken. Maar de salsa doet zijn werk. Ik vergeet het decor, stop met tellen, volg de muziek, en draai en wieg waarheen Wim me leidt. Verdorie, wat is dit fijn.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners