Katrin Swartenbroux
Katrin Swartenbroux
Chef Lifestyle KnackWeekend.be
Column

18/03/16 om 14:07 - Bijgewerkt om 14:48

Beweegredenen

Redactrice Katrin Swartenbroux woonde enkele trainingsessies van de NikeClub bij, en werd aan het denken gezet. "Je lokt geen klanten door hen een aantal maanden gratis sporten, een stoombad of een hippe drinkfles aan te bieden. Wat mij overtuigt is de belofte dat er mensen aanwezig zullen zijn die ook geen flauw benul hebben van waar ze mee bezig zijn."

Beweegredenen

© .

Weetje. Een marketingdiploma is overbodig om marketing te snappen. Consument zijn is voldoende. Een herkenbaar logo, een goed bekkende slogan die iedereen kent: het zijn de funderingen waarop een merk steunt. Wie echter dacht dat Nike nog steeds (enkel) onder Just Do It opereert heeft duidelijk geconsuminderd in dat departement, want tegenwoordig -nuja, sinds 2012 eigenlijk- gaat Nike voor het inclusieve "Everybody is an athlete". Of je nu naar de eindmeet spurt, huppelt of kruipt. Een slogan die bij mij in ieder geval heel wat losweekt.

Want hier is mijn marketingtip voor fitnesscentra: je lokt geen klanten door hen een aantal maanden gratis sporten, een stoombad of een hippe drinkfles aan te bieden. Wat mij overtuigt is de belofte dat er mensen aanwezig zullen zijn die ook geen flauw benul hebben van waar ze mee bezig zijn.

Wie eender welke Vlaamse sportclub binnenwandelt zal immers meteen kennis maken met de onuitgesproken regel dat het nood aan een fitnessabonnement omgekeerd evenredig is aan het bezit van een fitnessabonnement - althans, zo lijkt het. Ik moet er de eerste persoon die vertwijfeld naar de crosstrainer kijkt om te achterhalen of je nu voor- of achterwaarts moet steppen in ieder geval nog tegenkomen.

Delen

De onuitgesproken regel dat het nood aan een fitnessabonnement omgekeerd evenredig is aan het bezit van een fitnessabonnement - althans, zo lijkt het

Het clientèle van de doorsnee sportschool belichaamt de meest sadistische Catch-22 ter wereld, want geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om in het openbaar fit te proberen worden wanneer ik overduidelijk nog niet fit ben. Ik heb om die reden al overwogen om te gaan trainen in een revalidatiecentrum, maar blijkbaar hebben zelfs die stakkers allemaal een personal trainer.

Voor ik van onuitstaanbare ijdelheid beticht word: het probleem schuilt niet in de strakke lijven of het gebrek aan zwetende, rode hoofden, maar in de zelfverzekerde tred van loopband naar klimrek. De vastberaden manier waarop ze blindelings toestellen instellen die destijds ongetwijfeld ingezet werden om de Duitsers te verslaan. Hun voedingsprogramma's en trainingsschema's waarop haarfijn uitgelegd staat wat ze wanneer moeten eten, en op welke dag ze welk lichaamsdeel moeten pijnigen. Het ziet er zo moeiteloos en ingestudeerd uit.

Delen

De meest sadistische Catch-22 ter wereld: geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om in het openbaar fit te proberen worden wanneer ik overduidelijk nog niet fit ben

Ondertussen staar ik naar namen van exotische groepslessen die me doen afvragen of ik daar geen inentingen voor nodig heb en fiets ik moedeloos kilometers bij elkaar zonder te weten of ik nu heel erg traag of heel erg snel moet trappen om vet te verbranden.

Ik zou me natuurlijk kunnen laten bijstaan door een personeelslid dat me de kneepjes van het vak leert, of me tenminste kan uitleggen of ik die desinfecterende spray rechtstreeks op het toestel of altijd eerst op het papieren doekje moet spuiten. Die gasten hebben echter zodanig opzichtige t-shirts aan dat iedere vorm van in blenden achteraf uit den boze zou zijn.

Delen

Ondertussen staar ik naar namen van exotische groepslessen die me doen afvragen of ik daar geen inentingen voor nodig heb.

Eigenlijk zou ik me het liefst van al zo ver mogelijk buiten deze vleesjungle willen houden, maar aangezien ik met verwoed gesticuleren mijn wintervet niet kwijt geraak probeer ik me op mijn eentje te redden, met een opgeheven kin en wat ik me nog kan herinneren uit de lessen Lichamelijke Opvoeding en die aflevering van The Kardashians waarin Kim Kylie leert squatten.

Na een reeks sit-ups, twintig keer pompen en een paar keer door de knieën gaan is mijn inwendige catalogus van "spierversterkende oefeningen" echter uitgeput en lig ik me op mijn yogamat stierlijk te vervelen. Ik wou dat ik twee hondjes was, al zou ik niet weten of ik het enthousiast schoonmaken van mijn geslachtsdelen onder arms-, abs- of legs work-out moet onderverdelen.

Onze partners