Getest: 5 flessen beaujolais

26/03/15 om 12:53 - Bijgewerkt om 13:35

Bron: Knack Weekend

Deze week testen we vijf flessen beaujolais tussen 7 en 10 euro, en hun gastronomische mogelijkheden.

Getest: 5 flessen beaujolais

© Michel Vaerewijck

Saint-Amour 2013, Thorin

Normale kleurconcentratie met een open rand en een fijne neus van rood fruit. De smaak is elegant en fijn. Past bij gebraden kwaliteitskip en bij fazant.

Colruyt: 7,55 euro.

Brouilly 2013, Château de Pierreux

Goede kleur en een neus van rood fruit (rode bessen). In de mond komt smakelijk fruit, maar de smaak is wat kort. Past bij charcuterie en wit vlees.

Colruyt: 7,50 euro.

Morgon 2011, Château de Durette

De kleur is wat zwak met een brede open rand, maar de neus is stevig met rood fruit, onder meer. kers. In de mond komt smakelijk fruit en vlezigheid. Stoofpotwijn.

Carrefour: 7,99 euro.

Morgon 2013, Côte de Py, Trenel

Goede kleurconcentratie met wat spanning tegen de rand. De neus is van stevig zwart fruit. De smaak is karaktervol met mooie bitterheid. Voor het grote, rode vleeswerk zoals geroosterd ribstuk.

Delhaize: 9,99 euro.

Moulin-à-Vent 2012, Moillard

Goede open kleur en een elegante neus van licht rood fruit. De smaak is fris en aangenaam met goed geknoopte lengte. Past bij gevogelte: kip en fazant.

Carrefour: 9,99 euro.

Meer over Beaujolais

Beaujolais mag dan wel tot groot-Bourgogne gerekend worden, toch is de wijn in alle opzichten verschillend. Hij wordt gemaakt van een enkele druivensoort, gamay, die in Bourgogne zelf verboden is. En hij wordt vergist op een eigen, specifieke manier: macération carbonique of gisting onder koolzuur.

Daarbij worden hele, niet ontriste druiventrossen in de gistingskuip gestort. De onderste, zo'n tien tot dertig procent, worden dan door het gewicht van de trossen erboven geplet en barsten open. Die onderste laag begint dan gewoon te vergisten, met de productie van alcohol en koolzuurgas, maar dat koolzuurgas (koolstofdioxide) stijgt naar omhoog en belet de influx van zuurstof in de kuip.

Daardoor kunnen de bovenste lagen druiven niet normaal vergisten. Binnen in die ongekneusde druifjes komt dan een enzymatisch proces op gang, waarbij heel weinig alcohol wordt gevormd maar wel een hele reeks aromatische componenten. Amylacetaat, the banana ester, is daarbij het belangrijkste. De banaantoets wordt gewoonlijk als typisch beschouwd voor gisting onder koolzuur. Na een viertal dagen maceratie is de vin nouveau klaar. Voor meer ernstige versies, zoals de cru's Morgon, Juliénas. Chénas of Moulin à Vent, neemt de maceratie wel een tiental dagen in beslag.

Vin nouveau piekte in de jaren '90 tot 800.000 hectoliter of zestig procent van de totale beaujolaisproductie. Hij mag op de markt worden gebracht op de derde donderdag van november. De origine ervan is te situeren aan de toog van de brasserieën in Lyon, met een schijfje van de plaatselijke, droge varkensworst. Die wijn werd echter niet gebotteld maar op vat vervoerd en licht parelend geschonken. Door marketing gestuwd, kreeg de wijn echter ook veel succes in Parijs en zelfs buiten Frankrijk. Hij moest dan wel gebotteld worden. Om dat mogelijk te maken, was snelle stabilisatie en streng filteren noodzakelijk. Veel van de jonge, frisse fruitigheid ging daardoor verloren. Gastronomisch heeft deze nouveau geen enkele betekenis.

Over nouveau wordt niet gesproken, hij wordt gedronken. "Payé, bu et pissé en une heure", zeggen ze spottend in Lyon. Soms voegt men daar nog aan toe: "Het karakteristieke aroma van beaujolais primeur is de geur van cashflow."

Vandaag proeven we enkel cru's.

Herwig Van Hove

Onze partners