De minder glamoureuze gevolgen van onze obsessie met glitter

01/01/18 om 09:51 - Bijgewerkt op 31/12/17 om 19:58

Not all that glitters is gold luidt het gezegde en dat gaat zeker op voor glitter. De glitters op je schoenen, in je make-up of op je hebbedingen zijn helaas geen goud- of diamantschilfers, maar microplastics die niet alleen hardnekkig zijn voor je huid en interieur, maar ook voor de natuur.

Glitter zoals we dat vandaag kennen bestaat doorgaans uit een stukje plastic waar een reflecterend stuk materiaal, zoals aluminium, aan wordt vastgemaakt. Officieel werd glitter uitgevonden in 1934, toen een veeboer uit New Jersey een manier zocht om een centje bij te verdienen en besloot om afval te verwerken. Henry Ruschmann creëerde hiervoor een machine die in staat was om plastic en metaal in duizenden kleine stukjes te snijden. Toch suggereert historisch werk dat we al sinds mensheugenis verzot zijn op het glimmende goedje. Zo zijn er rotstekeningen van meer dan dertigduizend jaar oud gevonden waarvoor glanzende micaschilfers werden gebruikt om de kunst meer glans te geven. In het oude Egypte werden kleine stukjes metaal op kleding genaaid om rijkdom tentoon te spreiden. Zelfs Leonardo Da Vinci heeft een obsessie met glitter en lovertjes: zo zijn er schetsen va...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners